Zeytinyağı lisanslı depo yönetmeliği birinci bölüm

Zeytinyağı lisanslı depo yönetmeliği

4 Aralık 2010 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 27775 YÖNETMELİK Sanayi ve Ticaret Bakanlığından: Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, zeytinyağı ticaretini kolaylaştırmak, depolanması için yaygın bir sistem oluşturmak, ürün sahiplerinin mallarının emniyetini sağlamak ve kalitesini korumak, lisanslı depo işleticilerinin kişiler arasında ayrım yapmaksızın depolanmak üzere zeytinyağı kabul etmelerini temin etmek, ürünlerin mülkiyetini temsil eden, satışını ve teslimini sağlayan, teminat olarak verilebilen ürün senedi çıkartmak ve standartları, kalitesi belirlenmiş zeytinyağının depolanması hizmetini sunan lisanslı depo işletmelerinin kuruluş, işleyiş ve denetimine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir. 

Kapsam MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; yetkili sınıflandırıcılar tarafından standartları belirlenen zeytinyağının, emniyetli ve sağlıklı koşullarda depolanmasına ve ürün senetleri vasıtasıyla ticaretinin kolaylaştırılmasına ilişkin hizmet ve faaliyetleri yürütmek üzere zeytinyağı lisanslı depo işletmelerinin kurulması ve lisans alması ile bunların işleyiş ve denetimine ilişkin usul ve esasları kapsar.  

Dayanak MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 10/2/2005 tarihli ve 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununun 38 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.  

Tanımlar  MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;  

a) Bakan: Sanayi ve Ticaret Bakanını, b) Bakanlık: Sanayi ve Ticaret Bakanlığını, c) Borsa: Aralarındaki sözleşme çerçevesinde lisanslı depo işletmesince düzenlenen ürün senetlerinin kota ettirildiği, alım satımının yapıldığı ve hareketlerinin kontrol ve takip edildiği ürün ihtisas borsasını veya Bakanlıktan ürün senedi alım satımı konusunda izin alan ticaret borsasını, ç) Depolama hizmetleri: Lisanslı depoya kabul edilen ürünlerin tartılması, boşaltılması, yüklenmesi, taşınması, nakliyesi, depolamaya ve şartlara uygun hale getirilmesi ve depolanması, ürün ambalajlarının onarılması, ürünün depodan çıkarılması gibi hizmetleri, d) Dökme: Lisanslı depoya kaplar içinde getirilen zeytinyağını, e) Fon: Lisanslı Depoculuk Tazmin Fonunu, f) İlgili Bakanlık: Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanlık ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,  g) İlgili birim: İç Ticaret Genel Müdürlüğünü, ğ) Kanun: 5300 sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanununu, h) Lisans: Bakanlıkça verilen faaliyet iznini gösterir belgeyi, ı) Lisanslı depo: Kanun kapsamında zeytinyağının sağlıklı koşullarda muhafaza ve ticarî amaçla depolanması hizmetlerini sağlayan tesisleri, i) Lisanslı depo işletmesi veya lisanslı depo işleticisi: Zeytinyağının depolanmasıyla iştigal eden ve Kanun kapsamında geçerli bir lisansa sahip anonim şirketi, j) Lisanslı depo teminatı: Bakanlık tarafından kabul edilen nakit, banka teminat mektubu, Devlet tahvili, hisse senedi, gayrimenkul rehini, sigorta teminatı ve nakde çevrilebilir diğer güvenceleri,  k) Mudî: Depolama hizmetleri için ürününü lisanslı depoya teslim eden veya lisanslı depo işletmesince düzenlenen ürün senedini mevzuata uygun olarak elinde bulunduran gerçek veya tüzel kişiyi, l) Parti: Bir seferde muayeneye ve depoya kabule sunulan, dökme ürünlerde türü, sınıfı, ambalajlı ürünlerde ise parti veya seri kod numarası aynı olan zeytinyağı miktarını, m) Tank: Zeytinyağının depolandığı paslanmaz çelik (Cr-Ni) malzemeden imal edilen, inert gaz koruması olan, posa almaya imkan tanıyan ve farklı noktalarından numune almak için numune vanaları bulunan kapları, n) Tartıcı: Lisanslı depoya getirilen ya da depodan teslim edilen ürünü tartmak ve ağırlığını belgelendirmek üzere tartım makbuzu düzenlemekle görevli Bakanlık tarafından lisans verilmiş gerçek kişileri, o) Ürün senedi: Ürünün mülkiyetini temsil ve rehnini temin eden, lisanslı depo işleticisince nama veya emre düzenlenmiş, teminat olarak verilebilen, ciro edilebilen veya edilemeyen ve Kanunda öngörülmeyen durumlarda Türk Ticaret Kanununda düzenlenen makbuz senedi hükümlerine tâbi olan kıymetli evrakı, ö) Yetkili sınıflandırıcı: Kanun kapsamında lisans almış olan ve tarım ürünlerini analiz eden, ürünün nitelik ve özelliklerini belirleyen, standartlara uygun olarak sınıflandıran ve bu durumu belgelendiren laboratuarları işleten gerçek ve tüzel kişileri, p) Ürün veya zeytinyağı: Pirina yağı hariç olmak üzere, Türk Gıda Kodeksinde tanımlanan zeytinyağını,  ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜMLisanslı Depolarda Bulunması Gereken Asgari Nitelikler, Depo Numaraları, Kantar ve Bilgi İşlem Donanımı Lisanslı depolarda bulunması gereken asgari nitelikler

MADDE 5 – (1) Bu Yönetmeliğe konu ürünlerin depolanacağı lisanslı depoların; a) Taban, iç ve dış duvar yüzeyleri ile çatısının, ürüne yabancı madde karışmasını ve kirlenmesini önleyecek ve rutubeti geçirmeyecek, zeytinyağını her türlü koku ve hava etkisi ile iç ve dış zararlardan koruyacak şekil ve nitelikte olması,  b) Kapalı depo olması, ürünün depolara aktarılması ya da depodan tahliyesi amacıyla ihtiyaç duyulan nakil ve diğer araç ve gereçlerin rahatça çalışabileceği genişlikte boş alanların bulunması,  c) Lisanslı depo işletmesinin merkez ve şubelerindeki lisansa tabi toplam kapalı ürün depo kapasitesinin asgari 4.000 ton, müstakil her bir ünitenin ya da şubenin kapalı depo kapasitesinin asgari 500 ton ürün kapasitesine sahip olması, ç) Farklı yıl ürünü zeytinyağı ile çeşitli tür ve sınıflardaki zeytinyağının karışmasını ve niteliklerinin bozulmasını önleyecek önlemlerin alınmasına elverişli büyüklükte ve nitelikte olması ve yeterli sayı ve kapasitede tanklara sahip bulunması, d) Yeterli havalandırma ve iklimlendirme sistemine sahip olması ve ortam ve/veya tank içindeki ürün sıcaklığının 12-24 0C olması, e) Yeterli yangın söndürme sistemine sahip bulunması, f) Özel muhafazalı ve toza, neme, kaçak akıma karşı korumalı elektrik sistemine sahip bulunması, g) Depolama hizmetleri ve depolamayla ilgili ihtiyaç duyulan diğer yan hizmetleri yerine getirebilecek uygun ve yeterli alet, ekipman ve cihazlarla donatılması, depoda ihtiyaç duyulan teknik donanım ile bunları kullanacak yeterli ve nitelikli personel istihdamının sağlanması,  ğ) İhtiyaç duyulması halinde; depolanmak üzere getirilen ürünün niteliğine göre dinlendirme, posa alma, filtreleme, ön işleme tabi tutma ve benzeri hizmetlerin sağlanabilmesi amacıyla lisanslı depo bünyesinde veya yakın civarında, uygun kapasite ve tipte makine, cihaz, ünite ve tesislerinin bulunması ya da lisanslı depo işletmesinin bu hizmeti, başka işletmelerle anlaşma yaparak sağlaması ve depolanmak istenen ürünü depolarına nakledecek gerekli altyapı ve nakil sistemini kurması, anlaşmalı olduğu bu tür işletmeleri depoda kolayca görünebilecek şekilde teşhir etmesi,  h) Tankların paslanmaz çelik malzemeden imal edilmesi, oksidasyona karşı korumalı olması, posa almaya imkan tanıması ve farklı noktalarından numune almak için numune vanalarının bulunması, ı) Türk Gıda Kodeksine uygun koşulların sağlanması, gereklidir.  (2) Bakanlık depolanacak ürünün sağlıklı muhafazasına yönelik olarak gerekli gördüğü diğer depo niteliklerini de, lisans koşulu olarak arayabilir veya uygulamaya koyabilir.  

Depo numaraları MADDE 6 – (1) Ürünlerin depolanacağı lisanslı depo, lisanslı depo içindeki üniteler ve üniteler içindeki bölümler, üzerlerinden çıkmayacak ve her numaranın kapsadığı alanı gösterecek şekilde numaralandırılır.  (2) Tankların; üst kısımlarındaki açıklığa ve ayrıca alttaki çıkış vanalarının üzerine ya da yanına kolayca görülebilecek biçimde numara konulur.  (3) Bakanlık numaralandırmanın nasıl yapılacağı konusunda standart bir düzenleme yapıp zorunlu uygulamaya koyabilir.  Tartım araçları, kantarlar ve Bakanlık kontrolü 

MADDE 7 – (1) 11/1/1989 tarihli ve 3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu ve 3516 sayılı Kanuna dayanılarak çıkarılan yönetmeliklere uygun olarak, her lisanslı depoda, depoya giren ve çıkan zeytinyağının tartımının yapılabilmesi amacıyla yeterli tartım aleti, cihaz ve kantarlar bulunmalıdır. (2) Bu tartım aletleri ve kantarların doğru tartım yapması hususunda lisanslı depo işleticisince gerekli her türlü tedbir alınır.  (3) Lisanslı depoda depolanan ürün için düzenlenen tartım makbuzu ve ürün senedinde belirtilecek olan ağırlıkları saptamada kullanılacak tartı alet ve cihazları ile kantarların; 3516 sayılı Kanuna ve 3516 sayılı Kanuna dayanılarak çıkarılan yönetmeliklere uygun olarak, Bakanlıkça ilk muayene, periyodik muayene, ani muayene, şikayet muayenesi, stok muayenesi, kalibrasyon ve damgalama işlemleri ve denetimleri yapılır.  (4) Kontrol ve denetimlerde doğru tartım yapmadığı saptanan tartım araç ve kantarları, bunların düzeldiği saptanıncaya kadar kullanılamaz. Tartım ve tartım makbuzunun doğru ve usulüne uygun yapılmasından, tartıcıyla birlikte lisanslı depo işleticisi ve yöneticisi de birlikte sorumlu olur. Borsayla sözleşme yükümlülüğü ve bilgi işlem donanımı 

MADDE 8 – (1) Ürün senetlerinin güven içinde ticaretinin ve takibinin yapılabilmesini teminen lisanslı depo işletmesi ile borsa arasında sözleşme yapılır. Sözleşmede; ürün senetlerinin borsaya kota ettirilmesi, hareketlerinin kontrol ve takibi, teyidi, iptali, bilgi akışının düzenli olarak sağlanması, lisanslı depodaki ürünlerin gerektiğinde borsaca incelenmesi ve kontrolü ile aralarındaki bilgi iletişim sistemi ve diğer hususlar düzenlenir.  (2) Sözleşme ve sözleşmede yapılacak değişiklikler ancak Bakanlık onayından sonra geçerli olur.  (3) Lisanslı depo işleticisi, birinci fıkradaki yükümlülüğünü yerine getirmek üzere gerekli bilgi işlem alt yapısını oluşturur.  (4) 8/10/2005 tarihli ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Elektronik Ürün Senedi Yönetmeliğinde gösterilen usul ve esaslar çerçevesinde faaliyet gösteren bir merkezi kayıt kuruluşu mevcut ise lisanslı depo işletmesinin bununla yapacağı sözleşme çerçevesinde ürün senetlerine ilişkin işlemler elektronik ortamda gerçekleştirilebilir.  (5) Ürün senetleri elektronik ortamda düzenleniyorsa, mudiye basılı bir ürün senedi verilemez. Ancak mudinin talebi üzerine, elektronik ürün senedinin tarih ve seri numarasına atıf yapılarak, ürünün miktar ve sınıfını gösteren ve diğer açıklayıcı bilgiler içeren bilgi amaçlı bir belge lisanslı depo işletmecisince mudiye verilir. Bu belge, yalnızca delil niteliğini haiz belge olarak kabul edilir ve ürün senedi özelliğini taşımaz ve ürün senedi gibi işlem görmez.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM Lisanslı Depo İşletmesinin Kuruluş Şartları, Faaliyet Konuları ile Kuruluş İşlemleri Lisanslı depo işletmesi kuruluş şartları ve aranılan belgeler MADDE 9 – (1) Lisanslı depo işletmesinin kuruluşu Bakanlığın iznine tabidir.  (2) Lisanslı depo işletmesinin kuruluşuna izin verilebilmesi için aşağıdaki şartlar aranır. a) Ekonomik ihtiyaç ve etkinlik şartlarının uygun olması, b) Depolanacak ürüne ilişkin piyasa yapısının, mevcut bir lisanslı depodan ayrı olarak depo kurulmasını gerektirecek nitelik ve düzeyde olması, c) Anonim şirket şeklinde şirket ana sözleşmesinin hazırlanması ve 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununda öngörülen anonim şirket kuruluş işlemlerinin tamamlanması, ç) Bir milyon TL’den az olmamak üzere depolama kapasitesine göre Bakanlıkça belirlenen tutarda ödenmiş sermayeye sahip olması, d) Pay senetlerinin tamamının nama yazılı olması. (3) Lisanslı depo işletmesinin kuruluşuna izin verilebilmesi için aşağıdaki belgeler aranır. a) Başvuru dilekçesi,  b) Başvuru sahiplerinin unvanı veya adı ve soyadı, T.C. kimlik/ticaret sicil numarası, adresi, telefon, faks numarası ve e-posta adresi ile mevcut ise tesis ve depolarının adresi, c) Lisanslı depo işletmesinin faaliyet konuları, depolanacak ürünler ve öngörülen depo kapasitesi.  (4) Bakanlık kuruluş başvuru ve işlemlerinde, ihtiyaç gördüğü formların doldurulması ve sunulmasını isteyebilir. Lisanslı depo işletmesi kurucularının, ortaklarının, yönetim kurulu üyelerinin ve denetçilerin sahip olmaları gereken şartlar  

MADDE 10 – (1) Lisanslı depo işletmesi kurucularının, ortaklarının, yönetim kurulu üyelerinin ve denetçilerinin; a) Kanun, 19/10/2005 tarihli ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu ile 13/11/1996 tarihli ve 4208 sayılı Kara Paranın Aklanmasının Önlenmesine Dair Kanun ve ödünç para verme işleri hakkında mevzuat kapsamında cezai hüküm giymemiş olması ve Kanunun 7 nci maddesinde belirtilen nedenlerden dolayı yasaklı olmaması,  b) Kamu iktisadi teşebbüsleri ve diğer kamu tüzel kişileri hariç, tüzel kişi ortaklıkların yeminli mali müşavirce veya Bakanlıkça gerekli görülmesi durumunda bağımsız denetim kuruluşlarınca onaylı son bir yıla ait bilanço, gelir gider tablosu ve mevcut ise ek mali tablolarını sunmaları, gerçek ve tüzel kişi ortakların mali ve ticari itibar bakımından engel bir durumunun bulunmaması,  c) Kendileri veya sınırsız sorumlu oldukları kuruluşlar hakkında iflas kararı verilmemiş ve konkordato ilan edilmemiş olduğuna dair noterce tasdikli beyanda bulunması, ç) Yabancı uyruklu kurucu ve ortakların, Türk gerçek ve tüzel kişiler için aranan şartları taşıdığına dair, bulundukları ülke yetkili makamlarınca onanmış bilgi ve belgelerin noterce tasdikli çevirilerinin veya geçerliliği kanun veya uluslararası sözleşmelerle kabul edilen şekilde sunulmuş olması, zorunludur. Sermaye şartı ve mali tablolar 

MADDE 11 – (1) Lisanslı depo işletmesi, şirketin kuruluşunda bir milyon TL’den az olmamak üzere, lisanslı depo kapasitesine göre aşağıda belirlenen tutarda ödenmiş sermayeye sahip olması gerekmektedir:  a) 4.000 tona kadar; 1 milyon TL, b) 4.000 tondan fazla 8.000 tondan az; 1,5 milyon TL, c) 8.000 tondan fazla 16.000 tondan az; 2 milyon TL, ç) 16.000 tondan fazla 30.000 tondan az; 2,5 milyon TL, d) 30.000 tonu aşan her 5.000 ton için de ilave 500 bin TL.  (2) Birinci fıkrada depo kapasitesine göre belirlenen ve 1 milyon TL’yi aşan ilave sermaye tutarı, şirketin faaliyet izni için başvurma tarihine kadar tamamlanabilir.  (3) Lisanslı depoculuk yapacak şirkete faaliyet izni verilmeden önce, şirketin tasdikli bilançosu, gelir gider tablosu, mizanı ve istenen diğer mali tablo ve raporların Bakanlığa ibrazı zorunludur. Bakanlık gerekli görürse, bunların bağımsız denetimden geçmiş veya yeminli mali müşavirlerce onaylanmış olması mecburiyetini arayabilir. Ticaret borsalarının, ürün ihtisas borsalarının ve lisanslı depo işletmelerinin ortaklığı  

MADDE 12 – (1) Ticaret borsaları ve ürün ihtisas borsaları, kurulmuş veya kurulacak lisanslı depo işletmesine ortak olabilir veya aralarındaki sözleşme uyarınca bunlarla birlikte çalışabilir. Lisanslı depo işletmeleri de kurulmuş ya da kurulacak ürün ihtisas borsalarına ortak olabilir. Lisanslı depo işletmesinin faaliyet konuları MADDE 13 – (1) Lisanslı depo işletmesi, depoculuk ana faaliyeti yanında, lisanslı depo şirketinin ana sözleşmesinde gösterilmek ve Bakanlıkça uygun görülmek kaydıyla, ilgili mevzuatına uygun şekilde bu ürünlere dayalı ya da ilişkili ticaret, antrepoculuk, taşıma ve nakliye, sigorta, sanayi tesisi kurma, işleme, rafinasyon, filtrasyon, ambalajlama gibi diğer konularda da faaliyet gösterebilir. Kuruluş işlemleri  

MADDE 14 – (1) Kuruluş başvurusu; 9 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen kuruluş şartlarına uygun olarak hazırlanacak ana sözleşme ile aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen bilgi ve belgelerle birlikte Bakanlığa yapılır.  (2) Bakanlık ana sözleşmeyi matbu olarak düzenleyebilir ya da asgari unsurlarını belirleyebilir. (3) Bakanlık bu başvuruyu, 9 uncu maddenin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamında inceler ve değerlendirmeye tabi tutar. Bakanlığın başvuruyu kabul edip uygun görüş vermesi durumunda, başvuru sahibince 9, 10 ve 11 inci maddelerde aranılan diğer belgeler de tamamlanarak Bakanlığa sunulur. (4) Bakanlık öncelikle, kuruluş başvurusu için sunulan belgelerin tam ve yeterli olup olmadığının tespitini yapar, varsa eksikliklerin giderilmesini talep eder. Bilgi ve belgelerde, Kanun, 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu ve bu Yönetmelik çerçevesinde bir eksiklik ya da aykırılık olmaması halinde, Bakanlıkça şirketin ana sözleşmesi onaylanır ve Türk Ticaret Kanunu çerçevesinde şirketin kuruluş işlemleri tamamlanır. Kuruluşu gerçekleşen lisanslı depo işletmesi Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi’nde ilan olunur. (5) Pay devirlerinde, payları devralacak gerçek ve tüzel kişilerin 10 uncu maddede sayılan şartlara sahip olmaları gerekir. (6) Şirket ana sözleşmesinin, ortaklarının ve ortaklık paylarının değişikliği Bakanlık iznine tâbidir.  (7) Kuruluş izni alan şirkete, ancak, Kanunun ve bu Yönetmeliğin öngördüğü lisans şartlarını taşıdığının tespiti halinde faaliyet izni verilir. Şirket faaliyet izni almadan ürün kabul edemez, ürün senedi düzenleyemez. (8) Tarım ürünleri lisanslı depo işletmesinin şube açması ve lisans kapsamını değiştirmesi de Bakanlığın iznine tâbidir.DÖRDÜNCÜ BÖLÜMLisanslı Depo İşletmesinin Lisans Başvurusu, Lisans Şartları, Faaliyete Geçme, Teminat ve Sigorta Lisans başvurusu ve aranılan belgeler 

MADDE 15 – (1) Bakanlıkça depoculuk lisansı verilebilmesi için aşağıdaki şartlar aranır.  a) 16 ncı maddede öngörülen süre içinde, bir başvuru dilekçesi veya formuyla faaliyet izni başvurusunun yapılmış olması, b) Kuruluş izni verilirken aranılan şartların kaybedilmemiş olması ve değişiklikler varsa bunların yazılı olarak bildirilmesi, c) Lisans kapsamında başvurulan depoların 5 inci maddede öngörülen şartları taşıması, ç) Lisanslı depo, depo ünite ve bölümlerinin 6 ncı maddede öngörüldüğü şekilde numaralandırılması, d) 7 nci maddeye uygun olarak yeterli tartım, alet, cihaz ve kantarların bulunması, e) 8 inci madde gereğince borsayla sözleşme yükümlülüğünün yerine getirilmesi ve bilgi işlem donanımının kurulması, f) 55 inci maddede gösterilen defter ve kayıt yükümlülüğünün yerine getirilmiş olması,  g) Kanunun 5 inci maddesi ve bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesi gereğince teminat yükümlülüğünün yerine getirilmiş olması, ğ) 11 inci madde kapsamında aranılan sermaye şartının yerine getirilmiş ve istenilen mali tablo ve raporların Bakanlığa sunulmuş olması,  h) Faaliyetleri ile ilgili muhasebe kayıt, bilgi ve belge sistemi ile düzenli iş akışı ve haberleşmeyi sağlayacak yeterli bir altyapı kurulmuş ve teknik donanım ile iç kontrol sisteminin oluşturulmuş olması, ı) Lisanslı depo işletmelerinin faaliyet ve ihtiyaçlarına uygun olarak yeterli sayıda ziraat mühendisi, gıda mühendisi, kimya mühendisi, kimyager, biyolog veya tarım ürünlerinin muhafazası ya da depolanması konusunda lisans veya ön lisans yapmış ya da depolama, gıda, laboratuvar ve kimya konularındaki liselerden diploma almış veya Bakanlıkça kabul edilen ilgili kamu veya özel kuruluşlarca düzenlenen kursa, belli bir sertifika programına veya eğitime tabi tutularak, lisanslı depo işletmesinin iş ve faaliyetlerine ilişkin bir sertifikaya hak kazanmış lisanslı personel, teknik personel veya diğer idari ve yardımcı personel istihdamının sağlanması. (2) Bakanlıkça depoculuk lisansı verilebilmesi için aşağıdaki belgeler aranır. a) Lisans için başvuran şirketin kuruluşunun yayımlandığı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi, şirketin ticaret sicil memurluğunca onaylı değişiklikleri de içeren ana sözleşmesi ve vergi levhası suretleri, b) Lisanslı depo işletmesi ve depolarının varsa şubelerinin yerleşim planı, c) Lisanslı depo işleticisinin bina ve tesislerinin kira sözleşmesi veya tapu senedinin onaylı sureti,  ç) Lisanslı depo işletmesinin tamamından sorumlu yöneticisi veya müdürünün, bölüm sorumlularının, varsa şube sorumlularının isimleri, T.C. kimlik numaraları, ikamet adresi, diploma ve nüfus cüzdanı fotokopisi, d) Personelin unvan, görev ve sorumlulukları ile iş tanımlarını da gösterir personel ve organizasyon şeması, e) Lisanslı depolarda kullanılacak cihaz, alet ve ekipmanların marka, model, üretim yılı ve kullanım talimatları, f) 20 nci madde gereğince sigorta yükümlülüğünün yerine getirildiğine dair sigorta poliçelerinin onaylı suretleri,  g) Kanun ile bu Yönetmelikte öngörülen veya lisanslı depo işletmesinin niteliğine göre gerekli görülen diğer bilgi ve belgeler. (3) Bakanlık lisans başvuru ve işlemlerinde, ihtiyaç gördüğü formların doldurulması ve sunulmasını isteyebilir. (4) Lisans verilirken aranılan bilgi ve belgeler zaman içinde güncellenebilir veya değiştirilebilir. Bu durumda Bakanlık ve ilgili lisanslı depo işletmesi, kendilerinden kaynaklanan değişiklikleri ivedilikle birbirlerine haber verir ve gerekli değişiklikler yapılır. Faaliyete geçme 

MADDE 16 – (1) Kuruluşuna izin verilen lisanslı depoculuk şirketinin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nde ilan edilmesini takiben en geç bir yıl içinde, faaliyet izni alması şarttır. Bu süre gerektiğinde Bakanlık tarafından en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Söz konusu süre içinde Bakanlığa başvurmayan veya başvurusunun sonucunda kendilerine faaliyet izni verilmesi uygun görülmeyen kuruluşların faaliyet izni alma hakkı düşer. Bu durumda en geç üç ay içinde ana sözleşmelerindeki ticaret unvanı, amaç ve faaliyet konularını değiştirmesi veya tasfiyeye girmesi zorunludur. (2) Faaliyet izninin verilebilmesi için; Bakanlık öncelikle, 15 inci maddede aranılan belgelerin tam ve yeterli olup olmadığının tespitini yapar, varsa eksikliklerin giderilmesini talep eder. Sonra lisanslı depo işleticisi olmak için başvuranın lisans kapsamındaki depo ve diğer tesisleri, Kanun ve bu Yönetmelik hükümleri ile teknik yeterlilik bakımından Bakanlık tarafından oluşturulan bir komisyona yerinde incelettirilir.  (3) Komisyon, Bakan oluru ile Bakanlık bünyesinden ve/veya dışarıdan, sayısı üçten az olmamak üzere denetim elemanı, teknik ve uzman kişilerden oluşturulur.  (4) Bakanlık bu incelemeyi, kuracağı bir komisyon yerine, uygun göreceği başka bir kuruluştan da talep edebilir.  (5) İnceleme sonucu gerekçeleriyle birlikte bir rapora bağlanarak Bakanlığa sunulur. Raporda lisans alması uygun görülenlere Bakanlıkça lisans verilir. (6) Bakanlık düzenlenen raporu yetersiz bulursa ya da ihtiyaç duyarsa, lisans verilmeden önce konuyla ilgili ek ya da yeni bir inceleme yapılmasına da karar verebilir.  (7) Yapılan incelemeye ilişkin olarak, bir gider belgesine veya bu mümkün olmazsa gideri yapanın beyanına dayalı giderler Bakanlığın talebi üzerine inceleme sırasında; lisans bedeli ise, lisans verilmeden önce başvuru sahiplerince ödenir. (8) Kuruluş izni ve lisans alınmasına ilişkin olarak öngörülen şartlardan herhangi birinin kaybedilmesi üzerine, Bakanlıkça verilecek süre içerisinde söz konusu şartların sağlanmaması halinde, lisanslı depoların lisansları askıya alınır, faaliyetleri geçici olarak durdurulur veya lisansları iptal edilir. Lisanslı depo işletmesinin şube ve depolama üniteleri  

MADDE 17 – (1) Lisanslı depo işletmesinin depolama tesis ve ünitelerinin aynı yerde bulunmaması durumunda, depolama ünitelerinin aynı ilde ve işletme merkezinden en fazla 50 km uzaklıkta olması gerekir. Farklı bir il sınırı içinde olması veya uzaklığın 50 km’ yi aşması durumunda bu ünitelerin şube şeklinde kurulması ve faaliyet göstermesi zorunludur. (2) Lisanslı depo işletmesinin tüm şubeleri aynı lisans kapsamında çalışır, şubeler lisansta gösterilir.  (3) Lisans başvurusunda ya da değişikliğinde şubeler de yerinde incelenir. (4) Şubeleri temsilen yetkileri belirlenmiş sorumlu personelin, lisans başvurusunda veya değişikliğinde Bakanlığa bildirilmesi zorunludur.  (5) Merkez ve şubelerde; depolama hizmetlerinin sunumunda, rapor, kayıt, belgelendirme ve personel düzeninde standart ya da benzer bir yönetim sistemi ve uygulaması olması esastır.  (6) Lisanslı depo işletmesinin merkez ve şubelerinde bulunan ve lisans almış olan depolara ilaveten, yeni depolama tesis veya üniteleri edinmek istenirse, bunlar için de Bakanlığa lisans değişiklik başvurusunda bulunulması zorunludur. Lisanslı depo işleticisi, lisans almadığı bir depoyu lisanslı depo şeklinde kullanamaz.  (7) Lisanslı depo işleticisi tarafından kullanılan lisanslı bir depo ya da depo ünitesi herhangi bir nedenle lisans koşulları bakımından yetersiz hale gelirse, onu yetersiz hale getiren neden ortadan kalkmadıkça ürün depolanması amacıyla kullanılamaz. Lisanslı depo işletmesinin yetkili sınıflandırıcılık faaliyetinde de bulunması 

MADDE 18 – (1) Lisanslı depo işletmesi aynı zamanda yetkili sınıflandırıcılık faaliyetinde de bulunmak isterse, yetkili sınıflandırıcı lisansı, depoculuk lisansından ayrı olarak düzenlenir. Bu durumda lisanslı depo işletmesi kendisine tevdi edilen tarımsal ürünlerin analiz ve sınıflandırma işlemlerini, kendi bünyesinde gerçekleştirebilir. Yetkili sınıflandırıcılık faaliyetinde bulunmayan ya da bulunsa bile ihtiyaç duyan lisanslı depo işletmeleri, depolanacak veya depolanmış ürünlerin analiz, sınıflandırma ve belgelendirme işlemlerinin yürütülmesi için yetkili sınıflandırıcılarla sözleşme yapar.  (2) Lisanslı depo işletmeleri, sözleşme kapsamında çalıştığı yetkili sınıflandırıcıları listeleyerek lisanslı depo işletmesinin görünecek bir yerine veya yerlerine asar.  (3) Ayrıca çalıştığı yetkili sınıflandırıcıların listesini, değişiklik olduğunda yeni listeyi ve bunlarla yaptığı sözleşmenin bir nüshasını, en geç onbeş iş günü içerisinde Bakanlığa gönderir.  Lisanslı depo teminatı 

MADDE 19 – (1) Kanuna göre lisanslı depo işletmek üzere lisansa müracaat edenler ile lisanslı depo işletmecileri, lisans kapsamındaki depo kapasitesinin ürün rayiç bedelinin asgari %15’i oranında olan ve Bakanlık tarafından kabul edilen lisanslı depo teminatını vermek zorundadır. Depo kapasitesi; ürünün deponun bölümlerine kolayca taşınması, düzenli şekilde yerleştirilmesi, istiflenmesi ve depodan çıkarılması ile depoda bulunan cihaz, donanım, iş araç ve makinelerinin rahatça çalışabileceği boş alanlar ve geçiş yerleri gözetilerek lisanslı depo işletmesinin normal çalışma ve depolama faaliyetinde depolayabileceği azami ürün miktarını gösterir. Depo kapasitesi lisansta gösterilir.  (2) İstenen teminat tutarına eşit olarak; nakit para, Türkiye Cumhuriyeti hazine bonoları, devlet tahvilleri ya da anapara ve faizleri Türkiye Cumhuriyeti tarafından kayıtsız şartsız garanti altına alınmış diğer devlet iç borçlanma senetleri, banka teminat mektubu, hisse senedi, gayrimenkul rehni, sigorta teminatı, kefalet senedi ve nakde çevrilebilir diğer güvenceler, teminatta belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesinde temerrüde düşülmesi halinde Bakanlığa bu tür teminatı alış ve satış, düzenleme ve transfer konusunda yetki veren bir gayri kabili rücu yetki belgesiyle birlikte verilir.  (3) Banka teminat mektubunun, Bakanlıkça kabul edilen ve Türkiye’de yerleşik bir bankadan alınması, vazgeçilmesi olanaksız, kesin olması gerekir. Ayrıca banka teminat mektubu ile diğer teminatlarda asgari iki yıllık geçerlilik süresi aranır.  (4) Lisanslı depo işletmesinin toplam hissesinin % 51’i veya daha fazlasının, kamu tüzel kişiliğini haiz kuruluşlar, kamu iktisadi teşebbüsleri, iktisadi devlet teşekkülleri, 18/5/2004 tarihli ve 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununa göre kurulan borsalar veya tarım satış kooperatifleri ve birlikleri ya da tarım kredi kooperatifleri ve birlikleri tarafından sahip olunması durumunda, toplam teminatın % 90’ına kadar gayrimenkul rehni ile teminat yükümlülüğü yerine getirilebilir. Diğer lisanslı depo işletmeleri için bu oran azami % 75 olarak uygulanır.  (5) Kanun kapsamında alınacak teminatlar, Fon adına ve lehine düzenlenir. Bu teminatların muhafazası, Kanunda öngörüldüğü şekilde nakde çevrilmesi ve zarar görene ödenmesi, kanuni takibinin yapılması, ilgililer hakkında dava açılması, tahsili, yeterliliği, depoculuk lisansının iptali durumunda lisanslı depo işletmesinin yerine getirmesi gereken bir tazmin veya yükümlülüğünün bulunmadığının tespiti sonrası teminatın iadesi ve bunların Bakanlığa bildirilmesi, teminatla ilgili diğer hususlar ve tasarruflar Fon yönetimince yerine getirilir. (6) Depoculuk lisansının iptali durumunda, lisanslı depo işletmesinin yerine getirmesi gereken bir tazmin veya yükümlülüğünün bulunmadığı Bakanlık ve Fon tarafından tespit edilmedikçe teminatlar iade olunamaz.  (7) Bakanlık, genel olarak lisansın değiştirilmesi, süresinin uzatılması, yeniden verilmesi sırasında lisanslı depo işletmesinin teminatını kontrol eder, eksik kalan tutarı tamamlatır. Ancak Fonun talebi ve/veya piyasadaki gelişmeler ile ürün fiyatlarının izlenmesi sonucu ihtiyaç görülmesi durumunda Bakanlıkça; lisanslı depo teminatları kontrol edilebilir, lisanslı depo işletmelerine yapılacak bir bildirimle teminat oranı yükseltilebilir veya toplam teminat oranı içindeki gayrimenkul oranı değiştirilebilir.  (8) Eksik kalan teminat tutarı tamamlattırılır.  (9) Lisanslı depo işletmeleri nezdinde yapılan denetim raporlarında da; işletmenin mali durumunda ve yükümlülüklerini yerine getirmesinde zayıflık ve güçlükler bulunduğu, takip eden dönemde de bunların devam edebileceği tespitine yer verilerek teminat tutar ve oranının artırılması önerilmişse, Bakanlık teminat oran ve tutarının artırılması da dahil uygun gördüğü tedbirleri alır.  (10) Eksik kalan teminat Bakanlığın bildirimini takiben en geç 30 gün içinde tamamlanır. Teminat tamamlanmadan lisansta değişiklik, süre uzatımı veya lisans yenilemesi yapılmaz.  (11) Teminat tutarının hesabında; lisanslı depo işletmesi tarafından lisanslı depo kapasitesinin hangi oranda hangi ürün çeşidine tahsis edildiğine dair Bakanlığa verilen beyanname ya da form dikkate alınır. Bu formda gösterilen ürün çeşitlerinin borsada en çok işlem gören tür ve sınıfının, içinde bulunulan aydan önceki son 6 aya ait borsada oluşan ortalama fiyatı; borsa ortalama fiyatı tespit edilemiyorsa Bakanlıkça ürün için belirlenen referans borsa veya borsalarda oluşan ortalama fiyat esas alınır. Bu beyanname ya da form lisansın yenilenmesi sırasında güncellenerek tekrar düzenlenir. Ancak bu beyannamede gösterilen ürün tahsis oranları, depoya getirilen ürün çeşidi ve miktarına bağlı olarak zaman içinde değişiklik gösterebilir. Bu durumda teminat tutarı lisanslı depo işletmesince de takip olunur. Söz konusu değişikliklerin, Kanunda belirlenen asgari % 15 teminat oranının altına düşmesine yol açması durumunda, lisanslı depo işletmesi bunu en geç 15 iş günü içerisinde Bakanlığa bildirmekle yükümlüdür. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyen lisanslı depo işletmeleri hakkında Bakanlıkça teminat tutar ve oranının artırılması da dahil, 60 ıncı maddeye göre uygun görülen idari tedbirler alınır.  

Sigorta MADDE 20 – (1) Lisanslı depo işleticisi, lisans koşulu olarak işletme tesisleri ve lisanslı depoculuk faaliyeti kapsamında depoladığı ürünler için; hırsızlık, yangın, duman, infilak, deprem, dahili su basması, sel, grev-lokavt-kargaşalık ve terör ile bunlara ilaveten Bakanlık tarafından istenebilecek fırtına, kar ağırlığı, yıldırım, yer kayması, kara, deniz veya hava aracı çarpması ve benzeri diğer rizikolara karşı sigorta yaptırmak zorundadır. Emniyeti suistimal rizikosuna yönelik olarak yapılan sigorta, lisanslı depo teminatı olarak da kabul edilebilir.  (2) Depolanan ürün için düzenlenen sigorta poliçesinde, poliçe lehdarı hasarın meydana geldiği tarihteki mudîdir.  (3) Lisanslı bir depoda sigorta kapsamına giren bir hasar meydana gelmesi durumunda, lisanslı depo işleticisi bu durumu ve muhtemel zarar miktarını derhal Bakanlığa ve ilgili sigorta şirketine bildirir. Zarar hesabında, ilgili ürünün hasar gördüğü tarihte borsada oluşan ortalama fiyat; borsa ortalama fiyatı tespit edilemiyorsa Bakanlıkça ilgili ürün için belirlenen yurt içi ve/veya yurt dışı referans borsa veya borsalarda oluşan ortalama fiyat esas alınır. (4) Lisanslı depo işleticisi hukuken geçerli bir mazereti olmadıkça hasarın tespitini takiben en geç beş iş gününde istenen tüm belgeleri ilgili sigorta şirketine iletmek, sigorta şirketi de belgelerin ulaşmasını takiben en geç on iş gününde mudîye hasarın bedelini ödemek zorundadır.  (5) Kanun ile bu Yönetmelik kapsamında öngörülen sigorta sözleşmelerinin feshedilmesi sonucunu doğuracak bir nedenin ortaya çıkması durumunda, ilgili sigorta şirketi bunu derhal Bakanlığa ve lisanslı depo işletmesine bildirmekle yükümlüdür. Sigorta sözleşmesinin feshi, ancak söz konusu bildirimin Bakanlığa ulaştığı tarihten itibaren otuz günlük sürenin dolmasından sonra hüküm ifade eder.  (6) Hazine Müsteşarlığı, Kanun kapsamında sigorta yapacak sigorta şirketlerinde aranılacak nitelikleri ve bu niteliklere uyan sigorta şirketlerini her yıl Nisan ayında belirler ve Bakanlığa bildirir.  (7) Lisanslı depo işleticisi, lisanslı depo tesislerini ve içerisinde bulunan tüm ürünleri kapsayan sigorta poliçe ve sözleşmelerinde öngörülen kurallara uygun davranmak ve personelinin de bu sigorta hükümlerini ihlal edecek veya geçersiz kılacak davranışlardan kaçınmalarını sağlayacak tedbirleri almak zorundadır.

BEŞİNCİ BÖLÜMDepoculuk Lisansının Düzenlenmesi, Reddi, Geri Verilmesi, Zayi Olması,Süresinin Uzatılması, Bedeli ve Tartıcı Lisansı Depoculuk lisansı  

MADDE 21 – (1) Lisanslı depoculuk faaliyetinde bulunmak için Bakanlıktan depoculuk lisansının alınması zorunludur. Bakanlıktan lisans alınmadan lisanslı depoculuk faaliyetinde bulunulamaz, lisanslı depo veya lisanslı depo işletmesi izlenimini verecek hiçbir isim, unvan, işaret ve benzerleri kullanılamaz.  (2) Bir lisanslı depo işletmesinde iki ya da daha fazla çeşit ürünün depolanması için bir lisans düzenlenebilir. Lisansta hangi ürünlerin depolanabileceği ve bunların azamî kapasiteleri gösterilir.  (3) Bu lisans, Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nde ilân edilir.  (4) Depoculuk lisansı devredilemez ve lisanslı depo işletmesinin tüm şubeleri aynı lisans kapsamında çalışır.  (5) Şirket unvanının ve depolama kapasitesinin değiştiği hallerde lisans değişikliği yapılması zorunludur.  (6) Lisansın değiştirilmesi ve yenilenmesi de lisans alınmasıyla aynı esas ve usule tâbidir.  (7) Lisansın değiştirilmesi ve yenilenmesinden önce bu Yönetmelik hükümlerine uygunluk bakımından gerekli denetim Bakanlıkça yapılır ya da yaptırılır. Denetim sonucuna göre uygun görülenlerin lisansı yenilenir veya değiştirilir. Lisans talebinin reddi  

MADDE 22 – (1) Bakanlık tarafından yapılacak değerlendirme sonucunda; işletmenin ve deponun ürünlerin depolanmasına uygun olmadığı veya gerekli şartları taşımadığı, şirket ortaklarının, yönetici ve denetçilerinin Kanunun 7 nci maddesinde yer alan şartlara uymadığı veya güven ve ticarî itibar taşımadığı ya da lisans verilmesine engel geçerli bir sebebin varlığının tespiti hallerinde, depoculuk lisansı verilmesi, süresinin uzatılması veya lisansta değişiklik yapılması talepleri reddedilir.  Lisansın geri verilmesi  

MADDE 23 – (1) Lisansın Bakanlıkça iptal edilmesi, askıya alınması veya süresi dolan lisansın süresinin uzatılmaması durumunda, lisans en geç yedi iş günü içerisinde Bakanlığa geri verilir. (2) Bakanlıkça askıya alınan lisans askı süresi içinde iptal edilmemişse; askıya alınmanın başlangıç ve bitiş süreleri belirtilerek, ait olduğu lisanslı depo işleticisine geri verilir.  (3) Bakanlığın depoculuk lisansını askıya alma veya iptaline ilişkin kararları, ilgili ticaret siciline tescil ile Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nde ve bir ulusal gazetede ilan ettirilir. Lisans belgesinin zayi olması 

MADDE 24 – (1) Lisans belgesi zayi olan lisanslı depo işletmecisi gerekçeleriyle birlikte Bakanlığa başvurur. Bu durumda Bakanlık, lisanslı depo işletmesine verilmek üzere yeni bir lisans belgesi tanzim eder. Verilen belgede, orijinal lisans numarası ve tarihi ile yenileme nedeni belirtilir. Lisansın geçerlilik süresi ve uzatılması 

MADDE 25 – (1) Verilen lisanslar iki yıllık süre için geçerlidir. Süre bitiminde, bu Yönetmelikte ve lisansta belirtilen kurallara uygun olarak lisansların geçerlilik süresi Bakanlıkça aynı süreyle uzatılır. Lisans bedelleri ve diğer ücretler  

MADDE 26 – (1) Kanun kapsamında verilen, süresi uzatılan, değiştirilen veya yeniden verilen depoculuk lisansı ile diğer lisanslara ilişkin bedeller, Bakanlıkça genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere peşin olarak tahsil edilir. (2) Birinci fıkrada yer alan lisans bedelleri her yıl 1 Ocak tarihinden geçerli olmak üzere, Bakan oluru ile belirlenir. Lisans bedelleri belirlenirken lisanslı depo işletmesinin depo kapasitesi dikkate alınır.  (3) Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamında yapacağı veya yaptıracağı denetimler ile verilen hizmetlere ilişkin ücret ve masrafların tamamının veya bir kısmının ilgili lisanslı depo işletmecisi tarafından karşılanmasını talep edebilir. Bu durumda ilgililer ücret ve masrafları en geç on iş günü içerisinde öder. 

Tartıcı lisansları  MADDE 27 – (1) Lisanslı depoda depolanacak veya depolanmış ürünün tartılması ve tartım makbuzuyla belgelendirilmesi, lisanslı depo işletmesinde istihdam edilen lisanslı tartıcılar tarafından yapılır. (2) Lisanslı tartıcılar, lisanslı depoya depolanacak veya depolanmış ürünleri istem üzerine en kısa sürede, ayrımcılık yapmadan usulüne uygun olarak tartmak ve belgelendirmekle görevli ve yetkilidirler.  (3) Tartıcı lisansı için doğrudan Bakanlığa veya Bakanlığın belirleyeceği yerlere, isim, adres ve talebi belirten bir dilekçeyle başvurulur. Tartıcı lisansı için başvuran kişi, lisanslı depo işletmesinin bir personeli ya da temsilcisi ise, başvurusuna, lisanslı depo işleticisinin kendilerini yeterli gördüğünü ve tartıcı olarak çalıştırmak istediğine dair beyanını da ekler. Gerekli görülmesi halinde Bakanlık, ilave bilgi veya belgeler de isteyebilir.  (4) Tartıcı lisansı için başvuruda bulunanlara, tartım aletlerinin özellikleri ve kullanımı konusunda Bakanlıkça veya Bakanlığın belirlediği mercilerce ya da Bakanlığın kabul ettiği tartım aletinin satım veya kurulumunu yapan yetkili firma ya da kişilerce verilen bir eğitim veya program sonucunda, eğitim veya programa katıldığı ve yeterli olduğu anlaşılanlara tartıcı lisansı verilir. Tartıcı lisansı verilmeden önce başvuru sahibinin Kanun ile bu Yönetmelik hükümlerini okuduğuna ve bunlara uygun çalışacağına dair yazılı beyanı alınır.  Tartıcı lisansının iptali ve tartıcının sorumluluğu 

MADDE 28 – (1) Kasten gerçeğe aykırı şekilde tartan veya herhangi bir nedenle tartım yapabilme yeterliliğini kaybeden tartıcının lisansı iptal edilir.  (2) Ayrıca yaptığı tartımlarda, Kanun hükümlerine aykırı davrandığı tespit edilen lisanslı tartıcılar hakkında gerekli hukuki işlemler yapılır.

ALTINCI BÖLÜMTartım Makbuzu, Analiz ve Sınıflandırma Belgesi ve Ürün Senedi Tartım makbuzu  

MADDE 29 – (1) Kanun ile bu Yönetmelik uyarınca düzenlenen tartım makbuzu asgari olarak aşağıdaki bilgileri içerir. a) “Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanunu Ürün Tartım Makbuzu” başlığı, b) Tarihi ve seri numarası, c) Belgenin kaçıncı nüsha olduğu ve “ciro edilemez” ibaresi, ç) Tartımı yapılan ürünün tür ve sınıfı, d) Zeytinyağının depolandığı ya da depolanacağı lisanslı depo işletmesinin ticaret unvanı ve bulunduğu yer, e) Mudinin ismi ve adresi, f) Zeytinyağının lisanslı depoya girişinde veya çıkışında tartıldığını gösteren ibare, g) Zeytinyağının brüt ve net ağırlığı, ürünün hasat sezonu ve/veya rafinasyon tarihi (ay/yıl), ğ) Tartımın ilgili mevzuat hükümlerine uygun yapıldığını belirten ibare ve tartıcının imzası. (2) Eğer lisanslı tartıcı, zeytinyağının normal veya tahminen beklenen ağırlığından ciddi farklı bir ağırlıkla ya da ürünün ağırlığını etkileyen bir durum veya maddeyle karşılaşırsa, bu durumu ve bunun tahminen ne kadar olabileceğini, tartım makbuzuna not olarak yazar. (3) Lisanslı depoda tam elektronik tartı aletinin bulunması zorunlu olup, tartı kartelalarının yukarıdaki bilgilerin tümünü içermesi ve başlığının “Ürün Tartım Makbuzu” şeklinde düzenlenmesi kaydıyla, ayrıca bir tartım makbuzu düzenlenmez. Tartım makbuzunun mülkiyet hakkını temsili

 MADDE 30 – (1) Bir ürünün lisanslı depo işletmesine teslimi sırasında, ürün senedinden önce düzenlenen tartım makbuzu ve delil niteliğini haiz benzer belgeler de o ürünün mülkiyetinin ispatında kullanılabilir. Ürün senedi, tartım makbuzu, analiz ve sınıflandırma belgesi ile delil niteliğini haiz diğer belgeler, ürünün aynı miktar, tür, sınıf ve kalitede mudîye geri verilmesini garanti eder. Analiz ve sınıflandırma belgesi ve itiraz 

MADDE 31 – (1) Lisanslı depolarda depolanacak veya depolanmış ürünlere ilişkin analiz ve sınıflandırma belgesinin düzenlenmesi ile buna ilişkin itirazların sonuçlandırılması hakkında, 8/10/2005 tarihli ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yetkili Sınıflandırıcıların Lisans Alma, Faaliyet ve Denetimi Hakkında Yönetmelikte gösterilen usul ve esaslar uygulanır.  (2) Bir ürünün numune analiz ve sınıflandırmasına ilişkin bir itiraz yapılmışsa, itiraz sonuçlanmadan o ürüne ilişkin ürün senedi düzenlenemez. Ürün senedinin şekli ve içeriği 

MADDE 32 – (1) Lisanslı depolarda depolanmış ürün için düzenlenen ürün senedinde aşağıdaki bilgilerin bulunması zorunludur: a) Lisanslı depo işleticisinin lisans numarası, b) Lisanslı depo işleticisinin ticaret unvanı ve adresi, c) Ürünün depolandığı deponun numarası, adres ve yeri,  ç) Ürün senedinin düzenlendiği tarih ve seri numarası, d) “5300 Sayılı Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanunu Kapsamında Lisanslı ve Teminatlıdır” ibaresi ile bu ibarenin altına “Ciro Edilebilir Zeytinyağı Ürün Senedi” veya “Ciro Edilemez Zeytinyağı Ürün Senedi” ibareleri,  e) Ürün senedi karşılığında kredi kullanılmışsa, ‘kredi karşılığı teminat alınmıştır’ ibaresi ile teminatı alan kuruluşun unvanı, f) Ürün senedinin kimin namına veya emrine düzenlendiğini gösteren ibare,  g) Gün, ay ve yıl olarak depolama tarihi ile lisanslı depo işletmecisinin, lisanslı depo ücret tarifesi çerçevesinde ücretlerini talep etme hakkına sahip olduğuna ve ürün senedinin alım satım ve depodan teslim alınması aşamasında ücretlerin tahsil edilerek lisanslı depo işletmecisine ödeneceğine dair bir açıklama, ğ) Bu senedin, ilgili mevzuat hükümlerine tabi olarak senette miktar, tür, sınıf veya standardı tanımlanan ürünün ticaret ve muhafazası amacıyla, unvanı yazılı lisanslı depo işletmesinde depolanması için çıkarıldığı; ürün analiz ve sınıflandırmasının ürün standardına göre yetkili sınıflandırıcı tarafından yapıldığı; depodaki zeytinyağının hırsızlık, yangın, duman, infilak, deprem, dahili su basması, sel, grev-lokavt-kargaşalık, terör ile bunlara ilaveten lisans sırasında Bakanlıkça istenmişse fırtına, kar ağırlığı, yıldırım, yer kayması, araç çarpması gibi diğer riskler sebebiyle gerçekleşebilecek kayıp veya zararlara karşı sigorta kapsamına alınmış olduğu; mudinin talebi üzerine bu senetle, depolanan zeytinyağının azamî depolama süresini geçmemek şartıyla depodan geri alınabileceği; iş bu senette aksi belirtilmedikçe, lisanslı depo işleticisinin bu senede tek başına, birlikte veya diğerleriyle ortak olarak sahip olmadığı; iş bu senedin orijinal veya doğru olarak ciro edilmiş halde ibrazı ile lisanslı depo işletmecisinin depolama hizmeti ücretlerinin ödenmesinden sonra, aynı ya da daha iyi kalitedeki ürünü, bu senette yazılı mudinin kendisine veya yazılı emrine göre teslim edeceği ifadesi,  h) Zeytinyağının, tür, sınıf ve serbest yağ asitliği (asit derecesi), varsa alt sınıfı, ambalajlı ya da dökme ibaresi, analiz sonuçları ve ağırlığı, ı) Ay ve yıl olarak zeytinyağının rafinasyon tarihi,  i) Lisanslı depo yetkilisinin imzası, j) Ürünün depoya nasıl getirildiğine ilişkin kara taşıtı, denizyolu veya demiryolu ibaresi, k) Senedin arkasında mudinin ciro edebileceği boş alan ve açıklamalar. (2) Bakanlık, gerekli görülmesi halinde, ürün senedinde başkaca bilgilere de yer verilmesini isteyebilir.  (3) Basılı ürün senetleri hükmünde olmak üzere elektronik ortamda da ürün senetleri oluşturulabilir. Aynı ürüne ait hem basılı hem de elektronik ürün senedi düzenlenemez. Elektronik ürün senetlerinin düzenlenmesine, muhafazasına, güvenliğine, bu hizmetleri yürütecek kuruluşların lisans almalarına, faaliyetlerine, denetimlerine ve diğer hususlara ilişkin olarak Elektronik Ürün Senedi Yönetmeliği hükümleri uygulanır. Ürün senedi örnekleri ve saklama süresi  

MADDE 33 – (1) İster elektronik, isterse basılı şekilde olsun aynı ürüne ait veya aynı seri numaralı birden çok asıl ürün senedi düzenlenemez. Eğer bir lisanslı depo işletmesi Elektronik Ürün Senedi Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde bir merkezi kayıt kuruluşu ile sözleşme yapmışsa, çıkardığı ürün senetlerinin yerine geçmek üzere elektronik ürün senedi düzenleyebilir. (2) Bütün basılı ürün senetlerinin bir adet sureti olur ve suretler açık ve belirgin bir şekilde basılı veya damgalı olarak “Surettir–Ciro Edilemez” ibaresi taşır. Lisanslı depo işleticisi, iptal edilen ürün senetlerinin asıllarına iptal damgası basarak bir klasör içinde Kanunda öngörülen süre boyunca saklar. Ürün senetlerinin kaybolması, zarar görmesi ve haczi  

MADDE 34 – (1) Kanun kapsamında düzenlenmiş ve iptal edilmemiş ürün senedinin temsil ettiği ürünün tümü veya bir bölümü için başka bir ürün senedi düzenlenemez.  (2) Ürün senedinin kaybolması veya zarar görmesi halinde ürün senedi sahibi, mülkiyetin tespiti için Türk Ticaret Kanununun makbuz senedinin kaybolmasına ilişkin hükümleri çerçevesinde bir karar almak üzere mahkemeye başvurur. Mahkeme kararına istinaden lisanslı depo işleticisi yeni bir ürün senedi düzenler.  (3) Kanun çerçevesinde ürün senedine bağlanmış tarım ürünlerinin haczi, ancak ürün senedinin haczi suretiyle yapılır. Ürün senetlerinin basımı 

MADDE 35 – (1) Ürün senetleri; lisanslı depo işletmesinin unvanını, varsa özel işaretini taşıyan, birbirini takip eden seri numaralı ve bu Yönetmelikte gösterilen bilgileri içeren ve Bakanlıkça kabul edilen formatta, giderleri lisanslı depo işletmesince ödenmek üzere filigranlı ya da özel kağıtlara Bakanlıkça bastırılır ve lisanslı depo işletmesine tutanakla teslim edilir. (2) Elektronik ürün senetlerinde ise, şirketin unvanını, varsa özel işaretini taşıyan, birbirini takip eden seri numaralı ve bu Yönetmelikte gösterilen bilgileri içeren ve Bakanlıkça kabul edilen formatta olmak üzere Bakanlıkça izin verilmesini takiben Elektronik Ürün Senedi Yönetmeliğine göre lisans almış Merkezi Kayıt Kuruluşu, lisanslı depo işletmesi tarafından verilecek ya da girilecek veriler doğrultusunda, ilgili lisanslı depo işletmesi adı ve hesabına ilgili ürün senedini elektronik ortamda oluşturur. Ürün senetlerini imzalamaya yetkili kişi 

MADDE 36 – (1) Lisanslı depo işleticileri, ürün senetlerini imzalamaya yetkili kişi ya da kişilerin isimleri ile orijinal imzalarını ticaret sicilinde tescil ve Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nde ilân ettirir. İmzaya yetkili kişilerde herhangi bir değişiklik olduğu takdirde de aynı usûl izlenir. Ürün senedinin mevzuata uygun olarak düzenlenmesinden, senedi imzalayanlarla birlikte lisanslı depo işleticisi de sorumludur.

YEDİNCİ BÖLÜMLisanslı Depo İşleticisinin Hak ve Yükümlülükleri, Zeytinyağının Depolanması ve Teslimi, Yasak Faaliyetler ve Lisanslı Depo Ücret Tarifesi Lisanslı depo işleticisinin hak ve yükümlülükleri  

MADDE 37 – (1) Lisanslı depo işleticisinin hakları şunlardır:  a) Depolama hizmetleri karşılığında Bakanlıkça onaylı ücret tarifesi çerçevesinde ücret talep etmek,  b) Ücreti ödenmemişse depolanmış ürün üzerinde hapis hakkını kullanmak,  c) Kanunda ve bu Yönetmelikte belirtilen durumlarda ürünlerin depolanmasını reddetmek,  ç) Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen diğer hakları kullanmak.  (2) Lisanslı depo işleticisinin yükümlülükleri şunlardır:  a) Lisans şartlarının korunması ve sürdürülmesi için gerekli tedbirleri almak ve bu şartların kaybolması hâlinde durumu derhal Bakanlığa bildirmek, b) Depolama hizmetlerinde ve görevlerinde itinalı davranmak, aynı koşullarda kişiler arasında ayrım yapmamak ve depolanmış ürünün korunmasında gerekli dikkat ve özeni göstermek, her türlü tedbiri almak,  c) Kanun ve bu Yönetmelikte aksine bir hüküm olmadıkça teslim alınan ve depolanan ürün karşılığında ürün senedini ve diğer belgeleri düzenlemek,  ç) Mudînin talebi üzerine, ürünü gecikmeksizin teslim ve ürün senedini iptal etmek,  d) Borsaya ürün senetleriyle ilgili bilgi akışını düzenli olarak sağlamak, borsanın talebi hâlinde inceleme ve kontrolüne izin vermek, gerektiğinde kendi kayıtlarını borsa kayıtlarıyla teyit etmek,  e) Ücret tarifesine uygun davranmak ve mudîler arasında ayrım yapmamak,  f) Kanunda ve bu Yönetmelikte öngörülen kayıt ve defterleri tutmak,  g) Doğrudan Bakanlıkça veya denetim sırasında istenecek bilgi, belge ve raporları vermek ve Bakanlıkça Kanun ve bu Yönetmelik çerçevesinde verilen diğer görevleri ve talimatları yerine getirmek,  ğ) Kanun ve bu Yönetmelikte öngörülen diğer hükümlere uymak. Bozulmuş ve hasar görmüş ürünün depoya kabul edilmemesi  

MADDE 38 – (1) Depolanmak üzere lisanslı depoya teslim edilmek istenen ürün, bu depodaki diğer ürünleri veya sağlığı olumsuz etkileyecek düzeyde olduğu tespit edilmiş veya bozulmuş ise, böyle ürünler depolamak üzere kabul edilmez ve depolanmışsa depodan çıkarılır. Ürünü depolamaya hazır hale getirme 

MADDE 39 – (1) Gerekli ve uygun araç, cihaz ve makinelerle donatılmış lisanslı depo işleticisi, depolanmaya ve standartlara uygun olmayan ya da depolandığında lisanslı depodaki diğer ürünleri olumsuz etkileyebilecek ürünleri, mudinin talebi üzerine ve ücreti karşılığında, depolanmaya ve standartlara uygun hale getirmek üzere ürünün niteliğine göre ihtiyaç duyulan posa alma, filtreleme, rafine etme ve benzeri işlemlere tabi tutar.  (2) İhtiyaç duyulan işlemlerden sonra işleme tekniğinden kaynaklı olarak zeytinyağının toplam ağırlığında meydana gelen fire, Bakanlıkça belirlenen esaslara göre oluşturulan Fire Tespit Komisyonunca tespit edilen oran ve esaslara göre yetkili sınıflandırıcı tarafından hesaplanır. (3) Depolanmaya ve standartlara uygun hale getirilen ürün, tür, sınıf ve standartlarına uygun diğer ürünlerle depolanabilir. Depolama şartları uygun olmayan ürünler ile standartların dışına çıkmış ürünler, lisanslı depolara alınmaz ve diğer ürünlerle karıştırılmaz. Numune alımı  

MADDE 40 – (1) Lisanslı depo işletmesinde depolanacak zeytinyağı; bu madde ile Yetkili Sınıflandırıcıların Lisans Alma, Faaliyet ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin numune almaya ilişkin 32 nci maddesine, bu maddelerde düzenleme olmayan konularda ise TS 7060 EN ISO 5555 standardı, Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliği ve ürün alanındaki ilgili mevzuata göre numune alınması, analiz ve sınıflandırma yapılması suretiyle depolanır.  (2) Görevli tarafından numune alma araç ve cihazlarıyla elle veya otomatik olarak alınan numuneler, bir ambalajda ya da doğrudan ilgili yetkili sınıflandırıcı tesisine ulaştırılır. Numune ambalajının, numuneyi dış etkilerden koruyacak, numunenin temsil nitelik ve özelliğini muhafaza edecek şekilde tasarlanması ve numunenin etiketlenmesi gerekir.  (3) Lisanslı depo işletmeleri ile bunların personeli, yetkili sınıflandırıcının gözetim ve sorumluluğunda numune işlemlerinde görev yapabilirler. (4) Numune alınması ve gönderilmesi işlemlerine, istemeleri halinde ürün sahibi ile lisanslı depo işleticisi veya bunların temsilcileri nezaret edebilir. Zeytinyağının parti olarak tartılması, depolanması ve blok ürün senedi  

MADDE 41 – (1) Lisanslı depo işleticisi, ilgili mevzuatına uygun olarak tartımı yapılmış, tür, sınıf ve serbest yağ asitliği belirlenmiş ürünleri lisanslı depoya kabul ve teslim eder. Tüm ürünler, depolanmadan önce lisanslı depoda tartılır ve belirlenen ağırlık tartım makbuzunda belirtilir. Mudi tarafından ürünler depodan teslim alınırken yine tartım işlemi yapılır.  (2) Tartım, analiz, sınıf veya standarda ilişkin bir itiraz olursa, itiraz sonucu yeniden belirlenen değerlere göre hareket edilir.  (3) Mudinin talebi, lisanslı depo işletmesinin kabulü halinde; 500 kilogramı aşan parti halindeki ürünlerin toplam miktarı için blok halinde tek ürün senedi düzenlenebilir. Bu durumda blok ürün senedi üzerine parti zeytinyağının toplam ağırlığı yazılır.  (4) Diğer durumlarda depolanan ürünün her bir 500 kg için ayrı bir ürün senedi düzenlenir. 500 kg altındaki zeytinyağı için ürün senedi düzenlenmez. Ancak ambalajlı zeytinyağı için, Bakanlıkça belirlenecek daha düşük ağırlıkta ürün senedi düzenlenebilir.  (5) Tartım, analiz ve sınıflandırması yapılmayan zeytinyağı, lisanslı depolara alınmaz. Ancak depolanmış ürünlerden ayrı olarak bunlar için ayrılmış farklı bölüm veya tanklara analiz ve sınıflandırması yapılana kadar konulabilir. Ürünlerin lisanslı depoya geçici olarak kabulü 

MADDE 42 – (1) Zeytinyağı, depolama amacından ziyade nakletme veya gönderme, bir işletme veya fabrikada kullanılmak üzere kısa süreli muhafaza etme amaçlarıyla lisanslı depoya en fazla 30 günü geçmeyecek şekilde geçici olarak kabul edilebilir. Bu durumda lisanslı depo işleticisi, ürün sahibiyle kendisi arasında yaptığı özel sözleşme çerçevesinde ürünü depolar ve depolama ücret tarifesinden farklı olarak ücret talep edebilir.  (2) Bu şekilde kabul edilen ürüne ilişkin ürün senedi düzenlenmez. Ancak bu tür ürünlerin lisanslı depoda geçici olarak bulundurma amacı ortadan kalkarsa veya geçici depolama süresi aşılırsa, o ürün için ürün senedi düzenlenir. (3) Bu tür geçici olarak depoya kabul edilen ürün, ürün senedi düzenlenen ürünlerden ayrı olarak depolanır, üzerlerine geçici olarak kabul edildiğine dair bir ibare iliştirilir ve ağırlık, tür, sınıf ve serbest yağ asitliğine ilişkin bilgiler kayıtlarda ayrı olarak gösterilir. (4) Buna ilişkin olarak ürün sahibi ve lisanslı depo işletmesi arasında çıkan ihtilaflar Kanun kapsamı dışında, aralarındaki sözleşme ve genel hükümlere göre çözülür. Ürünlerin karıştırılması, prim ve indirim tarifesi 

MADDE 43 – (1) Lisanslı depo işleticisi; aynı yıl ürünü zeytinyağlarından, serbest yağ asitliği oranı ve duyusal, kalite ve saflık özelliklerine göre aynı türde olanları karıştırabilir. Bu durumda ürünün mudiye tesliminde ortaya çıkabilecek küçük kalite farklılıkları prim ve indirim tarifesine göre tazmin edilir. Prim ve indirim tarifesi ve bu tarifede yapılacak değişiklikler lisanslı depo işletmesince hazırlanır ve borsanın görüşü alınarak Bakanlıkça onaylanır. (2) Mudinin isteği ve depolama olanaklarının uygun olması halinde, farklı serbest yağ asitliğine sahip olan ürünler de karıştırılabilir. Lisanslı depo işletmesi, mudinin iki veya daha fazla ürün senedinin temsil ettiği ürününün karıştırılması talebi üzerine, bu ürün senetlerini iptal eder, ürünü karıştırır ve yeni oluşan partiden alınan temsili numune ile belirlenen partinin tür, sınıf ve özellikleri, yeni ürün senedi üzerinde gösterilir. Ürünlerin belli oranda karıştırılması işleminden sonra artan bir ürün olması halinde, bu ürün için, tartım ve analizi takiben yeni bir ürün senedi düzenlenir ve benzer serbest yağ asitliği olan ürünle birlikte depolanır ya da ayrı depolanır. (3) Ürünün tesliminde küçük kalite farklılıkları çıkmış ve bunlar prim ve indirim tarifesindeki oranları aşmamış ise, prim ve indirim tarifesindeki kabul edilebilir sınırlar içerisindeki değerlere göre; a) Mudinin lisanslı depodan teslim aldığı ürün, teslim ettiğinden kaliteli çıkar ise, mudi tarafından ürünün tür, sınıf ve serbest yağ asitliğine göre teslim tarihinde borsada oluşan ortalama fiyat baz alınarak, lisanslı depo işleticisine, kalite farklılığından doğan fiyat farkı indirim tarifesi olarak ödenir, b) Ancak mudinin lisanslı depoya teslim ettiği ürün, teslim aldığından kaliteli çıkar ise, lisanslı depo işleticisince ürünün tür, sınıf ve serbest yağ asitliğine göre teslim tarihinde borsada oluşan ortalama fiyat baz alınarak, mudiye kalite farklılığından doğan fiyat farkı prim olarak ödenir.  Zeytinyağının depo bölümlerine yerleştirilmesi, ayrı depolanması  

MADDE 44 – (1) Lisanslı depo işleticisi, depoya kabul edilen zeytinyağını aşağıdaki şekilde depoya yerleştirir:   a) Ürün; bu fıkranın (b) bendinde yer alan durumlar hariç, zeytinyağının tür, sınıf ve serbest yağ asitliğine göre tahsis ve tasnif edilmiş, numaralanmış lisanslı depo, depo üniteleri ve tanklara, aynı tür, sınıf ve serbest yağ asitliğinden diğer ürünler ile karıştırılarak düzenli ve kolayca erişilebilecek şekilde depolanır. Ürünlerin deponun bölümlerine taşınmasında, düzenli şekilde yerleştirilmesi, istiflenmesi ve depodan çıkarılmasında, iş araç ve makinelerinin rahatça çalışabileceği boş alanlar ve geçiş yerleri bırakılır,  b) Mudinin talebi, lisanslı depo işletmesinin kabul etmesi ve ürünün tank kapasitesinin en az %60’ına tekabül etmesi halinde, bu mudiye ait zeytinyağının diğer ürünlerle karıştırılmadan, ürünün kimliği korunarak ayrı olarak depolanabilir. Bu durumda lisanslı depo işletmesi, bu zeytinyağını ayrı bir tanka koyar ve bunlara diğer ürünleri karıştırmadan, açıkça ve fark edilebilir şekilde işaretler.  Lisanslı depoda bulunan ürünün korunması 

MADDE 45 – (1) Lisanslı depo işleticisi, lisansın askıya alındığı süreler de dahil olmak üzere her zaman, sorumluluğu altında bulunan ürünlerin muhafazasında gerekli dikkati ve özeni gösterir. Depo her zaman temiz olmalı, yangın tehlikesini artıran veya ürünün sağlıklı muhafazasını engelleyen toz, çöp ve madde birikimlerinden korunmalıdır.  (2) Ürün, aşırı nem, sıcak, soğuk ve ışık gibi koşullar sebebiyle zarar veya hasar görmesine yol açacak bir depoda ya da depo bölümünde tutulamaz veya depolanamaz. Zeytinyağının depolanmasında, deponun yapısının herhangi bir kısmıyla doğrudan temas etmesi halinde ürüne zarar geleceği düşünülüyorsa, ürün deponun bu kısmında saklanmaz. Deponun bu kısmı, gerekli tadilatlar yapılıncaya ve zeytinyağı bozulmadan sıhhatli şekilde depolamaya elverişli hale gelinceye kadar kullanılmaz.  Zeytinyağının yeniden şartlara uygun hale getirilmesi 

MADDE 46 – (1) Lisanslı deposundaki herhangi bir zeytinyağının bozulduğunu fark eden lisanslı depo işleticisi, bozulmanın daha ileri seviyeye ulaşmasını önlemek ve ürünün eski haline dönmesini sağlamak amacıyla, filtreleme ve benzeri işlemler ile diğer uygun tedbirleri alarak ürünün yeniden depolama şartlarına uygun hale getirilmesine çalışır. Lisanslı depo işleticisi, amaca uygun cihazlarla donatıldığı ölçüde kendi deposunda ya da uygun cihazlara sahip olmadığı yerlerde söz konusu tertibata sahip başka bir depoda veya yerde ürünü, bu fıkrada belirtilen işlemlerin bir kısmına ya da hepsine tabi tutar.  (2) Üründeki bozulmanın birinci fıkrada belirtilen işlemlerden sonra dahi engellenemeyeceği tespit edilmiş veya bu işlemlerden sonra ürün eski haline dönmemiş ise, lisanslı depo işletmesi ivedilikle Bakanlığa, borsaya ve ilgili sigorta şirketine durumu bildirir. Bildirimde; zeytinyağının depolandığı deponun numarası, bozulan ürünün tür, sınıf ve miktarı ile durumu ve eğer biliniyorsa, bunun nedeni belirtilir. (3) Bildirim üzerine borsa ve lüzumu halinde Bakanlık gerekli incelemeyi ve denetimi yapar, ihtiyaç gördüğü tedbirleri alır.  (4) Zayi olan ya da nitelik kaybına uğrayan ürün bedeli sigorta tarafından karşılanacak hususlar kapsamı dışında ve lisanslı depo işleticisinin ürünün muhafazasına yönelik Kanunda ve bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülüklerini aksatmasından kaynaklanmışsa:  a) Söz konusu ürünü teslim almak amacıyla mudinin başvurması üzerine ve o anda lisanslı depoda bu ürün senedinde kayıtlı miktar ve nitelikte ürünün bulunmaması durumunda, lisanslı depo işleticisi aynı nitelik ve miktardaki ürünü, başvurudan itibaren en geç yedi gün içerisinde piyasadan temin ederek teslim eder veya aynı nitelik ve miktardaki