Prof.Dr. Semih Ötleş

Prof.Dr. Semih Ötleş

Gıda Kimyası

Poli (laktik asit) (pLA)'in özellikleri, üretimi, uygulamaları ve modifikasyonları II*

Çok sayıda tüketici ve biyomedikal uygulamalarda PLA'nın diğer materyallerle yüzey etkileşimi önemli bir rol oynamaktadır.


Prof. Dr. Semih Ötleş, Bahar Demircan
Ege Üniversitesi, Mühendislik Fakültesi
Gıda Mühendisliği Bölümü
semih.otles@ege.edu.tr bahardemircn@gmail.com

1. PLA'nın yüzey modifikasyonu
Çok sayıda tüketici ve biyomedikal uygulamalarda PLA'nın diğer materyallerle yüzey etkileşimi önemli bir rol oynamaktadır. Özel yüzey kimyasal fonksiyonellikler, hidrofilisite, pürüzlülük ve topografya genellikle gereklidir ve kontrol edilmesi gerekir. Bu özellikleri PLA substratları üzerinde çeşitli tekniklerle uyarlamak için sentetik polimerler, doğal polimerler ve biyomakromoleküller kullanılmıştır. Yüzey modifikasyon yöntemleri, kalıcı olmayan (fonksiyonel grupların kovalent olmayan eki) veya kalıcı (kovalent ek) olarak sınıflandırılabilir. Örnek olarak ambalaj filmleri için PLA 'yı modifiye etmek için çalışmalar yapılmış olmasına rağmen, literatürde sürtünme modifikasyonu, yapışma ve buğulanmayı önleme gibi özellikler ile ilgili bir veri yetersizliği bulunmaktadır.
1.1. Kalıcı olmayan yüzey modifikasyon yöntemleri

1.1.1. Kaplama
Yüzey kaplaması, modifiye edici türün polimer yüzeyine çökeltilmesini/adsorpsiyonunu içerir. Tipik olarak PLA biyomimetik apatit ile (CHEN ve ark., 2006); fibronektin, kollajen, vitronektin, trombospondin, tenaskin, laminin ve entaktin gibi ekstra hücresel matriks (ECM) proteinleri (WANG ve ark., 2005; ATTHOF ve HILBORN, 2007) ile; RGD peptidleri (EID ve ark., 2001) ile ve PLA-hücre etkileşimlerini kontrol etmek için ise PLA-PEG blok kopolimerleri (KUBIES ve ark., 2003; BLACK ve ark., 1999) ile kaplanmıştır. Kaplama, basit ve uygun bir yüzey aktifleştirme protokolü olmasına rağmen, pasif adsorpsiyon, sistemdeki diğer malzemelerin rekabetçi adsorpsiyonunu indükleyebilir ve adsorbe edilen türlerin konfigürasyonunu değiştirebilir (WANG ve ark., 2005).

1.1.2. Yakalama
Aljinat, kitosan, jelatin (ZHU ve ark., 2002), poli (l-lisin) (PLL) (QUIRK ve ark., 2001), PEG (QUIRK ve ark., 2000; QUIRK ve ark., 2001, ZHANG ve ark., 2003) ve poli (aspartik asit) (CAI ve ark., 2002) gibi biyomakromoleküller, bir çözücü-çözücü olmayan karışıma maruz kaldıktan sonra PLA yüzey bölgesinin geri dönüşlü şişmesi sırasında hapsedilebilirler. Bu metodoloji, PLA üzerine adsorbe olmayan ve reaktif yan zincir grupları gerektirmeyen molekülleri içerir. Bu yöntem, karışımda ve çözücüde çözünmeyen yüzey değiştirici moleküller ile PLA için çözücü-çözücü olmayan bir karışım gerektirir (QUIRK ve ark., 2000). Biyouyumluluk açısından bakıldığında, yüzey modifikasyon protokolleri daha iyi huylu çözücüler içermeli veya yüzey özelliklerini etkilemeden film kütlesinden biyolojik olarak parçalanamayan çözücülerin uzaklaştırılmasını içermelidir.

1.1.3. Göç eden katkı maddeleri
Spesifik fonksiyonel gruplar taşıyan migrasyon katkıları, PLA yüzey özelliklerini uyarlamanın bir yolu olarak PLA ile harmanlanmıştır.

1.1.4. Plazma tedavisi
Plazma terimi, iyonizasyon ile üretilen pozitif iyonların ve elektronların bir karışımını ifade eder. Polimerlerin plazma yüzey tedavisi 1960 ‘larda başlamıştır (WANG ve ark., 2007) ve son on yıl içerisinde PLA yüzey hidrofilisitesini ve hücre afinitesini arttırmak için uygulanmıştır. Plazma tedavisi, PLA ıslanabilirliğini ve hücre afinitesini arttırmak için başarıyla kullanılmasına rağmen, bu tekniğin ana dezavantajı yüzey modifikasyonunun etkililiğinin yüzey yeniden düzenlemesi nedeniyle kısmen yitirilmesidir (XIMING ve ark., 1992). Yüzey değiştirici türler, ara yüzey enerjisini en aza indirgemek için termal olarak aktive edilmiş makromoleküler hareketlerle yeniden düzenlerler, bu da plazma tedavisinin etkisinin kalıcı olmayacağının göstergesidir (YANG ve ark., 2002; XIMING ve ark., 1992; OCCHIELLO ve ark., 1991; SAFINIA ve ark., 2005). Plazma tedavisi, PLA 'nın ıslatılabilirliğini ve hücre afinitesini arttırmak için kullanılmasına rağmen, kalıcı olmayan yüzey modifikasyonu ile ilgili konular, potansiyel olarak bazı biyomedikal ve tüketici uygulamaları için uygun olmayan bir hale getirmektedir.

1.2. Kalıcı yüzey modifikasyon yöntemleri

1.2.1. Yaş kimyası ile kimyasal konjugasyon
PLA, benzen, kloroform, diklorometan, dioksan, etil asetat, toluen, triklorometan ve p-ksilen gibi birçok yaygın organik çözücü içinde çözülür, ancak su, alkoller ve ikame edilmemiş hidrokarbonlarda çözünmez. Rasemik poli (D, L-laktik asit) aseton, dimetilformamid ve tetrahidrofuranda çözülür (SODERGÅRD ve STOLT, 2002). Ek olarak, PLA herhangi bir reaktif yan zincir grubuna sahip değildir. Alkalin yüzey hidrolizi, PLA üzerinde reaktif fonksiyonel gruplar, örneğin karboksilik asitler (-COOH) ve hidroksiller (-OH) oluşturmak için basit bir yoldur (WANG ve ark., 2005). PLA üzerinde elde edilen karboksilik asit grupları, amin (-NH2) veya hidroksil (-OH) grupları içeren yüzey aktifleştirici türlerle kolaylıkla birleştirilebilir. Tipik olarak asit grupları önce fosfor pentaklorür (PC5) (105), tionil klorür (SOCI2) (ZHANG ve ark., 1999) veya suda çözünür karbodiimidler ile aktive edilir ve daha sonra aminler veya hidroksiller ile konjuge edilir.

1.2.2. Fotoğraf aşılama
Fotoğraf aşılama temel olarak; düşük işletme maliyeti, hafif reaksiyon koşulları, UV ışığının seçiciliği ve yüzey kimyasının kalıcı olarak değiştirilmesi (MA ve ark., 2000) gibi sunduğu avantajlar nedeniyle, PLA yüzey özelliklerini uyarlamak için yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu yaklaşım, seçilen işlevselliklerin aşılanması ile bağlantılı olarak bunun ardından reaktif gruplar oluşturmak için PLA'nın fotoaktivasyonuna dayanır. PLA herhangi bir reaktif yan zincir grubuna sahip olmadığından, bu yaklaşım PLA yüzey modifikasyonu için yararlıdır. Tipik olarak, bu yöntemler “-e aşılama” veya “-den aşılama” yaklaşımı olarak sınıflandırılır. Bilinen moleküler ağırlık, bileşim ve mimarinin polimer zincirleri ön çalışmalar için çok uygun olan “-e aşılama” yaklaşımında yüzeye kovalent olarak bağlanırlar (RAHANE ve ark., 2005). Ancak sterik engelleme ve difüzyon sınırlamaları nedeniyle bu yaklaşım ile yüksek aşılama yoğunlukları elde etmek zordur (ZHAO ve BRITTAIN, 2000). Yüzeyde büyüyen polimer zincirlerini içeren “-den aşılama” yaklaşımı, “-e aşılama” yaklaşımının sınıflarını aşmaktadır. “-Den aşılama” yaklaşımında foto-başlatıcılar yüzeyden vinil ya da akrilik monomerler daha sonraki polimerizasyonu başlatmak için substrat üzerine immobilize edilirler. Fotoğraf aşılama reaksionları sıvı ve buhar fazlarında gerçekleştirilebilir (RASAL ve ark., 2010).

2. Sonuç
PLA, tüketici ürünleri ve biyomedikal uygulamalar için potansiyel bir aday olarak kullanılmaktadır. Konvansiyonel petrokimyasal bazlı polimerler ile ilişkili artan çevresel ve sürdürülebilirlik endişeleri ile PLA uygulamaları günden güne artmaya devam etmektedir. PLA dökme ve yüzey özelliklerini değiştirmek, uygulanabilirliğini arttırmak için önemli bir çalışma alanı haline gelmiştir. Bu derlemede, tüketici uygulamaları ve biyomedikal uygulamalar için PLA 'nın yüzey ve toplu modifikasyonları gözden geçirilmiştir.
Toplu modifikasyon stratejilerinin çoğunun temel amacı, PLA'yı daha sert hale getirmek olmuştur, ancak PLA sertleştirmesi genellikle gerilme mukavemeti ve/veya modül kaybı ile ilişkilidir. Gelecekteki sertleştirici stratejiler için en büyük zorluk, çekme mukavemetini, modülülünü ve bozunurluğunu tehlikeye atmadan dayanıklı sertleştirmeyi sağlamak olacaktır. Ayrıca, sertleştirilmiş PLA, fiziksel yaşlanma ile tokluk kaybetme eğilimi de gösterebilmektedir.
Bu derlemede ele alınan birçok yüzey modifikasyonu stratejisi, biyomedikal uygulama taleplerine uygun olarak PLA yüzey özelliklerini ayarlamak için tasarlanmıştır. -COOH, -OH ve -NH2 gibi reaktif gruplar ve -C-O-C- gibi reaktif olmayan gruplar, kalıcı veya kalıcı olmayan yüzey modifikasyon stratejileri kullanılarak tipik olarak PLA 'ya dahil edilebilir. Birçok yüzey aktifleştirme stratejisi kontrollü ıslatılabilirlik, bozunma oranı ve işlevsellik sağlasa da bu yüzey değişikliklerinin PLA yığın özellikleri üzerindeki etkileri hala minimize edilememiştir.
Bugüne kadar geliştirilen yüzeysel ve toplu modifikasyon stratejilerinin çoğu, belirli bir özelliği modifiye etmek için tasarlanmıştır ve modifikasyon metodolojisinin diğer önemli özellikler üzerindeki etkisi genellikle ihmal edilmiştir. PLA yüzeyinin ve kütle özelliklerinin daha iyi bir dengesine ihtiyaç vardır. Yüzey ve toplu modifikasyonlar genellikle ayrı ayrı gerçekleştirilmiştir. Bu uygulamalar zaman alıcıdır ve bu ayrı adımlarda yer alan çözücüler ve reaktifler, PLA yığın özelliklerini önemli ölçüde etkileme eğilimindedir. İdeal olarak, özelliklerin daha iyi dengesi ve daha kısa modifikasyon süreleri açısından, nihai yüzeyin daha iyi kontrolünü sağlayabilen bir adım yaklaşım ve yığın özelliklerinin geliştirilmesi gerekmektedir.
Son olarak, PGA, PLGA, poli (hidroksi alkanoatlar) (PHA) ve PLA-PHA harmanları gibi yaygın olarak kullanılan termoplastik poliesterlerin 3 boyutlu (3B) iskeleler üzerinde hacim ve yüzey modifikasyon yaklaşımlarının etkinliği hala verimli bir araştırma ve çalışma alanıdır. PLA-nanokompozitlerin gelişimi, PLA özelliklerini ayarlamak için kullanılan farklı boyut, şekil ve malzemelere sahip nanopartiküllere dayanan bir başka gelişmekte olan alandır. Nanoparçacıklar, PLA kütle özelliklerini (örneğin, modül ve bariyer özellikleri) ve işlemeyi (ekstrüde edilebilirlik ve karıştırma özellikleri) geliştirmek için kullanılabilir. Konvansiyonel petrokimyasal bazlı plastiklerle nanopartiküllerin başarısı, PLA-nanokompozitlerin gelecekte kapsamlı olarak çalışılabileceğini göstermektedir.

3. Kaynaklar
Anderson, K.S., Lim, S.H. and Hillmyer, M.A. 2003. Toughening of polylactide by melt blending with linear low-density polyethylene. J Appl Polymer Sci. 89: 3757-3768.
Anderson, K.S., Schreck, K.M. and Hillmyer, M.A. 2008. Toughening polylactide. Polym Rev. 48: 85-108.
Athanasiou, K.A., Niederauer, G.G. and Agrawal, C.M. 1996. Sterilization, toxicity, biocompatibility and clinical applications of polylactic acid/polyglycolic acid copolymers. Biomaterials. 17: 93-102.
Atthof, B. and Hilborn, J. 2007. Protein adsorption onto polyester surfaces: is there a need for surface activation.. J Biomed Mater Res B Appl Biomater. 80(B): 121-130.
Auras, R., Harte, B. and Selke, S. 2004. An overview of polylactides as packaging materials. Macromol Biosci. 4: 835-864.
Baiardo, M., Frisoni, G., Scandola, M., Rimelen, M., Lips, D. and Ruffieux, K. 2003. Thermal and mechanical properties of plasticized poly(l-lactic acid). J Appl Polym Sci. 90: 1731-1738.
Bechtold, K., Hillmyer, M.A. and Tolman, W.B. 2001. Perfectly alternating copolymer of lactic acid and ethylene oxide as a plasticizing agent for polylactide. Macromolecules. 34: 8641-8648.
Bergsma, J.E., De Bruijn, W.C., Rozema, F.R., Bos, R.R.M. and Boering, G. 1995. Late degradation tissue response to poly(l-lactide) bone plates and screws. Biomaterials. 16: 25-31.
Bero, M., Kasperczyk, J. and Jedlinski, Z.J. 1990. Coordination polymerization of lactides. 1. Structure determination of obtained polymers. Macromol Chem. 191: 2287-2296.
Bigg, D.M. 2005. Polylactide copolymers: effect of copolymer ratio and end capping on their properties. Adv Polym Technol. 24: 69-82.
Black, F.E., Hartshorne, M., Davies, M.C., Roberts, C.J., Tendler, S.J.B. and Williams, P.M. 1999. Surface engineering and surface analysis of a biodegradable polymer with biotinylated end groups. Langmuir. 15: 3157-3161.
Burg, K.J.L., Holder Jr, W.D., Culberson, C.R., Beiler, R.J., Greene, K.G. and Loebsack, A.B. 1999. Parameters affecting cellular adhesion to poly lactide films. J Biomater Sci Polym Ed. 10: 147-161.
Cai, K., Yao, K., Hou, X., Wang, Y., Hou, Y. and Yang, Z. 2002. Improvement of the functions of osteoblasts seeded on modified poly(d,l-lactic acid) with poly(aspartic acid). J Biomed Mater Res. 62: 283-291.
Cai, Q., Bei, J. and Wang, S. 2000. Synthesis and degradation of a tricomponent copolymer derived from glycolide, l-lactide, and epsilon-caprolactone. J Biomater Sci Polym Ed. 11: 273-288.
Cai, Q., Yang, J., Bei, J. and Wang, S. 2002. A novel porous cells scaffold made of polylactide-dextran blend by combining phase-separation and particle-leaching techniques. Biomaterials. 23: 4483-4492.
Chamberlain, B.M., Jazdzewski, B.A., Pink, M., Hillmyer, M.A. and Tolman, W.B. 2000. Controlled polymerization of dl-lactide and e-caprolactone by structurally well-defined alkoxo-bridged di- and triyttrium(III) complexes. Macromolecules. 33: 3970-3977.
Chen, Y., Mak, A.F.T., Wang, M., Li, J. and Wong, M.S. 2006. PLLA scaffolds with biomimetic apatite coating and biomimetic apatite/collagen composite coating to enhance osteoblast-like cells attachment and activity. Surf Coat Technol. 201: 575-580.
Dorgan, J.R., Lehermerier, H. and Mang, M. 2000. Thermal and rheological properties of commercial-grade poly (lactic acid). J Polym Environ. 8: 1-9.
Drumright, R.E., Gruber, P.R. and Henton, D.E. 2000. Polylactic acid technology. Adv Mater. 12: 1841-1846.
Dubois, P., Jacobs, C., Jérôme, R. and Teyssié, P. 1991. Macromolecular engineering of polylactones and polylactides. 4. Mechanism and kinetics of lactide homopolymerization by aluminum isopropoxide. Macromolecules. 24: 2266-2270.
Eid, K., Chen, E., Griffith, L. and Glowacki, J. 2001. Effect of RGD coating on osteocompatibility of PLGA-polymer disks in a rat tibial wound. J Biomed Mater Res. 57: 224-231.
Eling, B., Gogolewski, S. and Pennings, A.J. 1982. Biodegadable materials of poly(l-lactic acid). 1. Melt-spun and solution spun fibers. Polymer. 23: 1587-1593.
Frick, E.M., Zalusky, A.S. and Hillmyer, M.A. 2003. Characterization of polylactideb-polyisoprene-b-polylactide thermoplastic elastomers. Biomacromolecules. 4: 216-223.
Fukuzaki, H., Aiba, Y., Yoshida, M., Asano, M. and Kumakura, M. 1989. Lowmolecular-weight copolymers composed of l-lactic acid and various m-hydroxy acids as biodegradable carriers. Macromol Chem. 190: 2571-2577.
Fukuzaki, H. and Aiba, Y. 1989. Synthesis of biodegradable poly(l-lactic acid-co-d,l-mandelic acid) with relatively low molecular weight. Macromol Chem. 190: 2407-2415.
Fukuzaki, H., Yoshidat, M., Asano, M., Kumakura, M., Mashimo, T. and Yuasa, H. 1990. Synthesis of low-molecular-weight copoly (l-lactic acid/e-caprolactone) by direct copolycondensation in the absence of catalysts, and enzymatic degradation of the polymers. Polymer. 31: 2006-2014.
Garlotta, D., Doane, W., Shogren, R., Lawton, J. and Willett, J.L. 2003. Mechanical and thermal properties of starch-filled poly(d,l-lactic acid)/poly(hydroxy ester ether) biodegradable blends. J Appl Polym Sci. 88: 1775-1786.
Garlotta, D. 2001. A literature review of poly (lactic acid). J Polym Environ. 9: 63-84.
Gilding, D.K. and Reed, A.M. 1979. Biodegradable polymers for use in surgery polyglycolic/poly (actic acid) homo- and copolymers. 1. Polymer. 20: 1459-1464.
Grijpma, D.W., Altpeter, H., Bevis, M.J. and Feijen, J. 2002. Improvement of the mechanical properties of poly(d,l-lactide) by orientation. Polym Int. 51: 845-851.
Grijpma, D.W., Nijenhuis, A.J., Van Wijk, P.G.T. and Pennings, A.J. 1992. High impact strength as-polymerized PLLA. Polym Bull. 29: 571-578.
Grijpma, D.W. and Pennings, A.J. 1994a. (Co)polymers of l-lactide. 1. Synthesis, thermal properties and hydrolytic degradation. Macromol Chem Phys. 195: 1633-1647.
Grijpma, D.W. and Pennings, A.J. 1994b. (Co)polymers of l-lactide. 2. Mechanical properties. Macromol Chem Phys. 195: 1649-1663.
Gupta, B., Revagade, N. and Hilborn, J. 2007. Poly (lactic acid) fiber: an overview. Prog Polym Sci. 32: 455-482.
Hall, J.R., Westerdahl, C.A.L., Devine, A.T. and Bodnar, M.J. 1969. Activated gas plasma surface treatment of polymers for adhesive bonding. J Appl Polym Sci. 13: 2085-2096.
Haynes, D., Abayasinghe, N.K., Harrison, G.M., Burg, K.J. and Smith Jr, D.W. 2007. In situ copolyesters containing poly(l-lactide) and poly(hydroxyalkanoate) units. Biomacromolecules. 8: 1131-1137.
Hiltunen, K., Härkönen, M., Seppälä, J.V. and Väänänen, T. 1996. Synthesis and characterization of lactic acid based telechelic prepolymers. Macro molecules. 29: 8677-8682.
Hiroi, R., Ray, S.S., Okamoto, M. and Shiroi, T. 2004. Organically modified layered titanate: a new nanofiller to improve the performance of biodegradable polylactide. Macromol Rapid Commun. 25: 1359-1364.
Huang, J., Lisowski, M.S., Runt, J.P., Hall, E.S., Kean, R.T. and Buehler, N. 1998. Crystallization and microstructure of poly(l-lactide-co-mesolactide) copolymers. Macromolecules. 31: 2593-2599.
Ikada, Y., Jamshidi, H., Tsuji, H. and Hyon, S.H. 1987. Stereocomplex formation between enantiomeric poly(lactides). Macromolecules. 20: 904-906.
Jacobsen, S. and Fritz, H.G. 1999. Plasticizing polylactide—the effect of different plasticizers on the mechanical properties. Polym Eng Sci. 39: 1303-1310.
Janorkar, A.V., Metters, A.T. and Hirt, D.E. 2004. Modification of poly (lactic acid) films: enhanced wettability from surface-confined photografting and increased degradation rate due to an artifact of the photografting process. Macromolecules. 37: 9151-9159.
Jiang, L., Wolcott, M.P. and Zhang, J. 2006. Study of biodegradable polylactide/poly(butylene adipate-co-terephthalate) blends. Biomacromolecules. 7: 199-207.
Jiang, L., Zhang, G. and Wolcott, M.P. 2007. Comparison of polylactide/nanosized calcium carbonate and polylactide/montmorillonite composites: reinforcing effects and toughening mechanisms. Polymer. 48: 7632-7644.
Kasuga, T., Fujikawa, H. and Abe, Y. 1999. Preparation of polylactic acid composites containing -Ca(PO3)2 fibers. J Mater Res. 14: 418-424.
Kasuga, T., Ota, Y., Nogami, M. and Abe, Y. 2001. Preparation and mechanical properties of polylactic acid composites containing hydroxyapatite fibers. Biomaterials. 22: 19-23.
Ke, T., Sun, S.X. and Seib, P. 2003. Blending of poly(lactic acid) and starches containing varying amylose content. J Appl Polym Sci. 89: 3639-3646.
Ke, T. and Sun, X. 2003. Melting behavior and crystallization kinetics of starch and poly(lactic acid) composites. J Appl Polym Sci. 89: 1203-1210.
Kim, K.S., Chin, I.J., Yoon, J.S., Choi, H.J., Lee, D.C. and Lee, K.H. 2001. Crystallization behavior and mechanical properties of poly(ethylene oxide)/poly(l-lactide)/poly(vinyl acetate) blends. J Appl Polym Sci. 82: 3618-3626.
Kimura, Y., Shirotani, K., Yamane, H. and Kitao, T. 1988. Ring-opening polymerization of 3(S)-((Benzyloxycarbonyl)methyl)-1,4-dioxane2,5-dione: a new route to a poly(a-hydroxy acid) with pendant carboxyl groups. Macromolecules. 21: 3338-3340.
Kolstad, J.J. 1996. Crystallization kinetics of poly(l-lactide-co-mesolactide). J Appl Polym Sci. 62: 1079-1091.
Kowalski, A., Duda, A. and Penczek, S. 2000. Kinetics and mechanism of cyclic esters polymerization initiated with tin(II) octoate. 3. Polymerization of l,l-dilactide. Macromolecules. 33: 7359-7370.
Kricheldorf, H.R., Kreiser-Saunders, I. and Boettcher, C. 1995. Polylactones. 31. Sn(II)octoate-initiated polymerization of l-lactide: a mechanistic study. Polymer. 36: 1253-1259.
Kricheldorf, H.R. and Serra, A. 1985. Polylactones. 6. Influence of various metal salts on the optical purity of poly(l-lactide). Polym Bull. 14: 497-502.
Kubies, D., Machová, L., Brynda, E., Lukás, J. and Rypácek, F. 2003. Functionalized surfaces of polylactide modified by Langmuir-Blodgett films of amphiphilic block copolymers. J Mater Sci Mater Med. 14: 143-149.
Kulinski, Z. 2005. Piorkowska E. Crystallization, structure and properties of plasticized poly(l-lactide). Polymer. 46: 10290-10300.
Lai, W.C., Liau, W.B. and Lin, T.T. 2004. The effect of end groups of PEG on the crystallization behaviors of binary crystalline polymer blends PEG/PLLA. Polymer. 45: 3073-3080.
Lee, S.H., Kim, S.H., Han, Y.K. and Kim, Y.H. 2002. Synthesis and characterization of poly(ethylene oxide)/polylactide/poly(ethylene oxide) triblock copolymer. J Polym Sci Polym Chem. 40: 2545-2555.
Lin, Y., Zhang, K.Y., Dong, Z.M., Dong, L.S. and Li, Y.S. 2007. Studyofhydrogen-bonded blend of polylactide with biodegradable hyperbranched poly(ester amide). Macromolecules. 40: 6257-6267.
Linnemann, B., Sri Harwoko, M. and Gries, T. 2003. Polylactide fibers(PLA). Chem. Fibers Int. 53: 426-433.
Ljungberg, N., Andersson, T. and Wesslén, B. 2003. Film extrusion and film weldability of poly(lactic acid) plasticized with triacetine and tributyl citrate. J Appl Polym Sci. 88: 3239-3247.
Ljungberg, N. and Wesslén, B. 2002. The effects of plasticizers on the dynamic mechanical and thermal properties of poly(lacticacid). J Appl Polym Sci. 86: 1227-1234.
Luo, N., Stewart, M.J., Hirt, D.E., Husson, S.M. and Schwark, D.W. 2004. Surface modification of ethylene-co-acrylic acid copolymer films: addition of amide groups by covalently bonded amino acid intermediates. J Appl Polym Sci. 92: 1688-1694.
Ma, H., Davis, R.H. and Bowman, C.N. 2000. A novel sequential photoinduced living graft polymerization. Macromolecules. 33: 331-335.
Maglio, G., Migliozzi, A., Palumbo, R., Immirzi, B. and Volpe, M.G. 1999. Compatibilized poly(1-caprolactone)/poly(l-lactide) blends for biomedical uses. Macromol Rapid Commun. 20: 236-238.
Martin, O. and Avérous, L. 2001. Poly(lactic acid): plasticization and properties of biodegradable multiphase system. Polymer. 42: 6209-6219.
Mascia, L. and Xanthos, M. 1992. A overview of additives and modifiers for polymer blends: facts, deductions, and uncertainties. Adv Polym Technol. 11: 237-248.
Nijenhuis, A.J., Grijpma, D.W. and Pennings, A.J. 1992. Lewis acid catalyzed polymerization of l-lactide. Kinetics and mechanism of bulk polymerization. Macromolecules. 25: 6419-6424.
Noda, I., Satkowski, M.M., Dowrey, A.E. and Marcott, C. 2004. Polymer alloys of nodax copolymers and poly(lactic acid). Macromol Biosci. 4: 269-275.
Occhiello, E., Morra, M., Morini, G., Garbassi, F. and Humphrey, P. 1991. Oxygenplasma-treated poly propylene interfaces with air, water, andepoxy resins. Part I. Air and water. J Appl Polym Sci. 42: 551-559.
Ogata, N., Jimenez, G., Kawai, H. and Ogihara, T. 1997. Structure and thermal/mechanical properties of poly (l-lactide)-clay blend. J Polym Sci Part B Polym Phys. 35: 389-396.
Okada, M. 2002. Chemical syntheses of biodegradable polymers. Prog Polym Sci. 27: 87-133.
Penczec, S., Duda, A., Szymanski, R. and Biela, T. 2000. What we have learned in general from cyclic esters polymerization. Macromol Symp. 153: 1-15.
Perego, G., Cella, G.D. and Bastioli, C. 1996. Effect of molecular weight and crystallinity on poly (lactic acid) mechanical properties. J Appl Polym Sci. 59: 37-43.
Quirk, R.A., Davies, M.C., Tendler, S.J.B., Chan, W.C. and Shakesheff, K.M. 2001. Controlling biological interactions with poly(lactic acid) by surface entrapment modification. Langmuir. 17: 2817-2820.
Quirk, R.A., Davies, M.C., Tendler, S.J.B., Shakesheff, K.M. 2000. Surface engineering of poly(lactic acid) by entrapment of modifying species. Macromolecules. 33: 258-260.
Rahane, S.B., Kilbey, S.M. and Metters, A.T. 2005. Kinetics of surface-initiated photoiniferter-mediated photopolymerization. Macromolecules. 38: 8202-8210.
Rasal, R.M. and Hirt, D.E. 2009. Micropatterning of covalently attached biotin on poly (lactic acid) film surfaces. Macromol Biosci. 9: 989-996.
Rasal, R.M. and Hirt, D.E. 2008. Toughness decrease of PLA-PHBHHx blend films upon surface-confined photopolymerization. J Biomed Mater Res Part A. 88: 1079-1086.
Rasal, R.M., Janorkar, A.V. and Hirt, D.E., 2010. Poly (lactic acid) modifications. Progress in polymer science. 35(3): 338-356.
Ratner, B.D. 1995. Surface modification of polymers: chemical, biological and surface analytical challenges. Biosens Bioelectron. 10: 797-804.
Reeve, M.S., McCarthy, S.P., Downey, M.J. and Gross, R.A. 1994. Polylactide stereochemistry: effect on enzymatic degradability. Macromolecules. 27: 825-831.
Ren, Z., Dong, L. and Yang, Y. 2006. Dynamic mechanical and thermal properties of plasticized poly(lactic acid). J Appl Polym Sci. 101: 1583-1590.
Safinia, L., Datan, N., Höhse, M., Mantalaris, A. and Bismarck, A. 2005. Towards a methodology for the effective surface modification of porous polymer scaffolds. Biomaterials. 26: 7537-7547.
Sawyer, D.J. 2003. Bioprocessing-no longer a field of dreams. Macromol Symp. 201: 271-281.
Schmack, G., Tändler, B., Vogel, R., Beyreuther, R., Jacobsen, S. and Fritz, H.G.1999. Biodegradable fibers of poly(l-lactide) produced by high-speed melt spinning and spin drawing. J. Appl. Polym. Sci. 73: 2785-2797.
Schreck, K.M. and Hillmyer, M.A. 2007. Block copolymers and melt blends of polylactide with NodaxTM microbial polyesters: preparation and mechanical properties. J Biotechnol. 132: 287-295.
Sinclair, R.G. 1996. The case for polylactic acid as a commodity packaging plastic. J Macromol Sci Pure Appl Chem. 33(A): 585-597.
Södergård, A. and Stolt, M. 2002. Properties of lactic acid based polymers and their correlation with composition. Prog Polym Sci. 27: 1123-1163.
Stolt, M. and Södergård, A. 1999. Use of monocarboxylic iron derivatives in the ring-opening polymerization of l-lactide. Macromolecules. 32: 6412-6417.
Suyatma, N.E., Copinet, A., Tighzert, L. and Coma, V. 2004. Mechanical and barrier properties of biodegradable films made from chitosan and poly(lactic acid) blends. J Polym Environ. 12: 1-6.
Takagi, Y., Yasuda, R., Yamaoka, M. and Yamane, T. 2004. Morphologies and mechanical properties of polylactide blends with medium chain length poly(3-hydroxyalkanoate) and chemically modified poly(3hydroxyalkanoate). J Appl Polym Sci. 93: 2363-2369.
Tasaka, F., Miyazaki, H., Ohya, Y. and Ouchi, T. 1999. Synthesis of comb-type biodegradable polylactide through depsipeptide-lactide copolymer containing serine residues. Macromolecules. 32: 6386-6389.
Tasaka, F., Ohya, Y. and Ouchi, T. 2001. One-pot synthesis of novel branched polylactide through the copolymerization of lactide with mevalonolactone. Macromol Rapid Commun. 22: 820-824.
Tokiwa, Y. and Calabia, B.P. 2006. Biodegradability and biodegradation of poly(lactide). Appl Microbiol Biotechnol. 72: 244-251.
Tsuji, H., Horii, F., Hyon, S.H. and Ikada, Y. 1991. Stereocomplex formation between enantiomeric poly (lactic acid)s. 2. Stereocomplex formation in concentrated solutions. Macromolecules. 24: 2719-2724.
Vink, E.T.H., Rábago, K.R., Glassner, D.A. and Gruber, P.R. 2003. Application of life cycle assessment to NatureWorksTM polylactide (PLA) production. Polym Degrad Stab. 80: 403-419.
Wan, Y., Wu, H., Yu, A. and Wen, D. 2006. Biodegradable polylactide/chitosan blend membranes. Biomacromolecules. 7: 1362-1372.
Wang, C.X., Ren, Y. and Qiu, Y.P. 2007. Penetration depth of atmospheric pressure plasma surface modification into multiple layers of polyester fabrics. Surf Coat Technol. 202: 77-83.
Wang, H., Sun, X. and Seib, P. 2003. Properties of poly(lactic acid) blends with various starches as affected by physical aging. J Appl Polym Sci. 90: 3683-3689.
Wang, S., Cui, W. and Bei, J. 2005. Bulk and surface modifications of polylactide. Anal Bioanal Chem. 381: 547-556.
Wang, Y. and Hillmyer, M.A. 2001. Polyethylene-poly(l-lactide) diblock copolymers: synthesis and compatibilization of poly(llactide)/polyethylene blends. J Polym Sci Part A Polym Chem. 39: 2755-2766.
Ximing, X., Gengenbach, T.R. and Griesser, H.J. 1992. Changes in wettability with time of plasma modified perfluorinated polymers. J Adhes Sci Technol. 6: 1411-1431.
Yang, J., Shi, G.X., Wang, S.G., Bei, J.Z., Cao, Y.L. and Shang, Q.X. 2002. Fabrication and surface modification of macroporous poly(l-lactic acid) and poly(l-lactic-co-glycolic acid) (70/30) cell scaffolds for human skin fibroblast cell culture. J Biomed Mater Res. 62: 438-446.
Yang, X., Yuan, M., Li, W. and Zhang, G. 2004. Synthesis and properties of collagen/polylactic acid blends. J Appl Polym Sci. 94: 1670-1675.
Zhang, J., Roberts, C.J., Shakesheff, K.M., Davies, M.C. and Tendler, S.J.B. 2003. Microand macrothermal analysis of a bioactive surface-engineered polymer formed by physical entrapment of poly(ethylene glycol) into poly(lactic acid). Macromolecules. 36: 1215-1221.
Zhang, P., He, C., Craven, R.D., Evans, J.A., Fawcett, N.C. and Wu, Y. 1999. Subsurface formation of amide in polyethylene-co-acrylic acid film: a potentially useful reaction for tethering biomolecules to a solid support. Macromolecules. 32: 2149-2155.
Zhao, B. and Brittain, W.J. 2000. Polymer brushes: surface-immobilized macromolecules. Prog Polym Sci. 25: 677-710.
Zhu, H., Ji, J. and Shen, J. 2002. Surface engineering of poly(dl-lactic acid) by entrapment of biomacromolecules. Macromol Rapid Commun. 23: 819-823.
*Makalenin birinci bölümü Ocak 2019 sayımızda yayınlanmıştır.

Şubat 2019 sayısının 94.sayfasında yayımlanmıştır.

Yazarın diğer yazıları